logo

Home
Z życia parafii
MARZANNA KARPIŃSKA PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 06 kwietnia 2015 19:17

Katechezy dla dorosłych

Jeśli znalibyśmy wartość chociaż jednej Mszy Świętej,
to umarlibyśmy ze szczęścia.

święty Jan Maria Vianney

W każdy drugi czwartek miesiąca, w naszej parafii odbywają się katechezy dla dorosłych prowadzone przez księdza proboszcza Zbigniewa Sucheckiego. Jest to niepowtarzalna okazja do pogłębienia swojej wiedzy religijnej, wspólnych rozważań i dyskusji, zadania ważnych pytań i rozwiania wątpliwości. Obecnie spotkania skupiają się na omówieniu poszczególnych części Mszy Świętej, która jest najświętszym i najważniejszym obrzędem Kościoła.

W ostatni czwartek ksiądz proboszcz rozmawiał z uczestnikami o pierwszej części Liturgii Eucharystycznej, jaką jest przygotowanie darów ofiarnych. Pozornie te czynności liturgiczne mają prostą symbolikę i powinny być łatwo zrozumiałe dla każdego wiernego. Jednak ta ważna część Mszy często ucieka naszej uwadze i bywa traktowana przez wiernych, jako pusty moment zbierania na tacę. Zwróćmy uwagę na pełne symboliki i znaczenia znaki, takie jak dolanie wody do wina czy obmycie rąk przez kapłana. Jest to ważny moment, w którym można przygotować się do Przeistoczenia i Komunii Świętej oraz całym sercem przyłączyć się do modlitwy dziękczynnej ludu i kapłana. Razem z materialnym chlebem, który jako najbardziej podstawowy pokarm wyobraża samego ofiarodawcę, składamy Bogu nasze codzienne starania i trud - nasz chleb powszedni. Chleb, złożony z wielu ziaren, i składające się z wielu winogron wino symbolizuje jedność członków Kościoła, których łączy Chrystus. Człowiek nie może ofiarować Bogu niczego, czego wcześniej od Niego nie otrzymał. Przygotowanie darów ofiarnych jest zatem momentem Mszy Świętej w którym dziękujemy Bogu za jego Dary i Łaskę.

Każdy dojrzały i odpowiedzialny człowiek uczestniczący w Mszy Świętej powinien się starać poszerzać swoją wiedzę na jej temat i brać w niej udział świadomie, aby nie traktował jej jak zwykłego zbioru gestów i żeby mogła być ona w pełni przeżyciem duchowym i centrum życia religijnego. Tym bardziej cieszymy się, że uczestników naszych katechez przybywa. Serdecznie zapraszamy na następne spotkania (najbliższe - 9 kwietnia, po Mszy św. o godz. 18.00, w kościele). Omówimy na nim kolejne części Liturgii.

Poprawiony: poniedziałek, 06 kwietnia 2015 19:52
 
Chrystus zmartwychwstał PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 kwietnia 2015 20:01

Poprawiony: sobota, 04 kwietnia 2015 20:03
 
KS. ZBIGNIEW SUCHECKI PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 kwietnia 2015 19:59

Chrystus Zmartwychwstał.

Alleluja.

Dzień Zmartwychwstania Chrystusa jest dla nas świętem wszystkich świąt w roku liturgicznym. Najważniejszą niedzielą i najistotniejszym wydarzeniem. Tego dnia wspólnie wielbimy Jezusa, który przezwyciężył śmierć i zmartwychwstając przyniósł nam owoce: pokój, radość i odpuszczenie win.

Pokój wam – to pierwsze słowa, jakie Zmartwychwstały kieruje do swoich uczniów zgromadzonych w Wieczerniku. Do naszych niespokojnych serc wnosi dar swego pokoju, który wycisza, wyzwala z wszelkich obaw i lęków, daje poczucie bezpieczeństwa. Jest on dla nas jak świeże powietrze. Pragniemy go również w naszych czasach targanych różnymi niepokojami w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym.

Uradowali się uczniowie ujrzawszy Pana. Jest to radość, że Chrystus jest naprawdę z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. Nie zostawił nas sierotami. Jest to również radość z faktu, że śmierć, odwieczny wróg człowieka została już pokonana. Radość, że jest życie wieczne dla każdego z nas. Tej radości nic i nikt nie zdoła nam odebrać. Ona jest siłą do podejmowania i wypełniania naszych życiowych zadań.

Weźmijcie Ducha Świętego. W tym darze jest odpuszczenie grzechów, które kładą się brzemieniem na naszych barkach i przygniatają nas do ziemi. Chrystus zmartwychwstały wyzwala nas z tego ciężaru. Daje nam życie nowe. Nikomu bardziej niż Bogu nie zależy na naszej wolności. Jedynie On może powiedzieć człowiekowi:

Odpuszczają się twoje grzechy. Idź w pokoju.

Poprawiony: poniedziałek, 06 kwietnia 2015 19:55
 
KATARZYNA SZCZYGIELSKA PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 kwietnia 2015 19:57

Alleluja! Jezus żyje!

Jeszcze w zupełnej ciemności, zaspani, przyszliśmy dziś do kościoła, by po raz kolejny usłyszeć te słowa. Klękamy przy grobie, ale on jest już pusty. Nie ma w nim Tego, którego ciało jeszcze kilka dni temu, pogrążeni w smutku, złożyliśmy. To najwspanialsza wiadomość. Nowina, która zmieniła bieg historii. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Mt 28, 6. Głośne bicie dzwonów, radosne śpiewy, nawet petardy, od których drży serce – to wszystko wyraża naszą radość. I ten śpiew: Alleluja!

Chcemy, aby ta radość trwała, dlatego wracamy do domów i zasiadamy przy suto zastawionym stole. Pamiętam takie czasy, kiedy głowa rodziny, ojciec, w wielkanocny poranek poświęcał całe gospodarstwo: pola i trzodę, wodą święconą przyniesioną w Wigilię Paschalną. Resztę wody wlewało się do studni, by dobrze służyła.

Tradycyjne potrawy, świąteczne stroje, pachnący czystością dom. I nasz Domowy Kościół przy stole. Zaczynamy od święconki. Dzieląc się jajkiem, składamy sobie życzenia. Przywołujemy Zmartwychwstałego, by czuwał nad nami przez cały rok, by wspierał nas w trudach i dzielił z nami radości. Nie ma tu nic z magii i zaklinania – po prostu zapraszamy Żyjącego do naszego życia. Na stole baranek, symbol Jezusa, który – jak niegdyś baranek paschalny – został zabity za nasze winy.

Oby ten radosny nastrój nigdy nas nie opuszczał. Ktoś, kto rozumie jak wielkie znaczenie ma zmartwychwstanie naszego Pana, nigdy nie powinien tracić nadziei. W życiu też tak jest: to, co smutne, co boli – minie, a jeśli wytrwamy do końca przy Jezusie, dla nas też wzejdzie słońce zmartwychwstania.

Poniedziałek wielkanocny zwykle zaczyna się mokro i wiąże z wycieraniem podłóg. Śmigus-Dyngus ma swoje korzenie w dawnych tradycjach i początkowo oznaczał uderzanie się wierzbowymi witkami. Od lania można się było wykupić smakołykami i słodyczami. Stąd zwyczaj chodzenia po dyngusie i częstowania się wzajemnie przez sąsiadów. Później zwyczaj ten zastąpiono laniem wodą i w takiej postaci przetrwał do dziś. Polewanie wodą miało zapewnić zdrowie i płodność, stąd najczęściej polewane były młode dziewczęta. Zwyczaj jest kultywowany również dziś, oby tylko z zachowaniem umiaru.

 
REKOLEKCJE PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 23 marca 2015 18:00

Trochę rekolekcyjnych wspomnień

DOROŚLI

W naszej parafii w dniach 22-25 marca 2015 r. odbyły się rekolekcje, prowadzone przez ks. Łukasza Górzyńskiego - pallotyna z Lublina, pod hasłem Szukać i znaleźć Boga żywego.

Ks. Łukasz zwrócił uwagę, że obraz Jezusa utrwalony w naszej świadomości jest obrazem Jezusa, który umarł na krzyżu, a my nie widzimy Jego zmartwychwstania i tego, że ON jest żywy i obecny w każdej sferze naszego życia, nawet jeśli my Go tam nie zapraszamy. Jezus żyje i nasza relacja z Nim też musi być żywa. Musimy pamiętać o tym, że Jezus ŻYWY jest Osobą, z którą możemy rozmawiać, możemy powierzać Jej nasze radości i smutki; że On może uzdrowić w nas i w naszym życiu to, co - tak zwyczajnie po ludzku - dla nas jest niezrozumiałe czy niemożliwe. Wystarczy zaufać. Jezus swą mocą może wyprowadzić nas z każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji, ale musimy Mu na to pozwolić. Zaprośmy Go do naszych małżeństw, rodzin, do szkoły i do miejsca pracy. Zaprośmy Go do swojego serca, a szczególnie do miejsc w naszym sercu, które potrzebują uzdrowienia. Jezus ma moc uzdrowienia naszego ciała i serca, ale i my sami możemy, a nawet powinniśmy podejmować próby uzdrowienia naszych serc przez akt wybaczenia sobie samym i wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób nas skrzywdzili. Wybaczanie jest aktem woli, który każdy z nas może podjąć.

Podsumowaniem rekolekcji i aktem odwagi na każdy kolejny dzień naszego życia niech będzie myśl: „W imię Jezusa Chrystusa Jego mocą i Jego siłą". W imię Jezusa i Jego mocą każdy z nas może wybaczyć sobie i innym. W imię Jezusa i Jego mocą możemy uzdrowić swoje serce, uzdrowić swoje relacje z żoną, mężem czy dzieckiem. Jego mocą również możemy ożywić swoje relacje w Bogiem. Dzięki Niemu możliwe jest wszystko, co po ludzku jest niemożliwe.

Uwierzmy, że Jezus ŻYWY, każdego dnia w naszym życiu czyni cuda, które rodzą się z miłości.

Ania i Tomek, rodzice scholanki

DZIECI ZE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

W dniach 16-18 marca 2015 roku w naszej parafii odbyły się rekolekcje dla uczniów szkół podstawowych. Poprowadził je ks. Damian Kalemba ze Zgromadzenia Księży Marianów, duszpasterz dzieci i ministrantów w Górze Kalwarii. Przybył do nas z grupą młodzieży, która go wspierała w przekazywaniu prawd wiary. Młodzież przedstawiała scenki sytuacyjne, a przede wszystkim wzbogaciła nauki o piękny śpiew i grę na gitarze. Dzieci z ogromnym zaangażowaniem słuchały nauk, które poparte były historiami z życia. Chętnie włączały się w śpiew z pokazywaniem gestów. To były swoiste lekcje, na których uczyli się, jak walczyć z grzechem, by być lepszymi.

Drugi dzień rekolekcji był czasem na przygotowanie się do sakramentu pokuty i pojednania. Każdy z nas może w swoim życiu wybrać drogę, która poprowadzi go do świętości lub od niej oddali. Ostatniego dnia uczniowie klas 3-6 skorzystali z sakramentu pokuty, szczerze wyznając swoje grzechy. Na zakończenie rekolekcji wszyscy wzięli udział we Mszy Świętej – najpiękniejszej modlitwie, jaką możemy zanosić Panu Bogu.. Miejmy nadzieję, że ten czas pozwolił najmłodszym parafianom otworzyć się, by iść i głosić Dobrą Nowinę, że Jezus żyje cały czas, wystarczy Go dostrzec w drugim człowieku.

Aneta Senator
katechetka w Szkole Podstawowej Nr 2

UCZNIOWIE GIMNAZJUM

I ZESPOŁU SZKÓŁ PONADGIMNAZJALNYCH

W tym roku na rekolekcje wielkopostne do naszej parafii przybyli rekolekcjoniści z seminarium w Warszawie. W kinie oglądaliśmy film Szkoła uczuć. Pierwszy dzień był pod hasłem: W poszukiwaniu Boga. W szkole trzech kleryków opowiadało nam o swoich przeżyciach, pokazywali nam wiele filmików związanych z wiarą. W kościele spotkaliśmy się z diakonem i klerykiem, którzy opowiadali nam o swoim życiu i znakach, które dostawali od Boga.

Motywem przewodnim drugiego dnia było hasło: W poszukiwaniu siebie. Dowiedzieliśmy się, że wiara w magię i w horoskopy jest grzechem. Diakon opowiedział nam o swoich doświadczeniach survivalowych, w których brał udział. Ostatniego dnia odprawiona została Msza św., podczas której kazanie powiedział diakon.

Przemek Szczęsny - uczeń gimnazjum,
przygotowuje się do sakramentu bierzmowania

Poprawiony: niedziela, 19 kwietnia 2015 09:04
 
Rafał Nowicki PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 21 marca 2015 20:34

CYKL: poznając ks. Piotra Skargę

DZIECIŃSTWO I OKRES STUDIÓW

Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 roku w Grójcu w rodzinie szlacheckiej Michała i Anny ze Świętków Powęscy. Według współczesnych źródeł pochodzili oni ze szlachty zagrodowej, a nazwisko Skarga zawdzięczał prawdopodobnie dziadkowi – Janowi Powęskiemu, który nagminnie się o coś procesował. W podobny sposób miał również postępować ojciec Piotra. Skarga był najmłodszym dzieckiem Michała i Anny spośród szóstki ich dzieci. Miał trzech braci i dwie siostry. W 1544 roku, w wieku ośmiu lat, został osierocony przez matkę, a w 1548 przez ojca. Wychowaniem dwunastoletniego Piotra zajął się jego najstarszy brat. Strata rodziców zaciążyła na jego charakterze, gdyż zawsze cechowała go powaga i głębokie odczucie kruchości ludzkiego szczęścia.

Skarga uczył się podstaw gramatyki, pisania, rachunków i katechizmu w parafialnej szkole w Grójcu. Z rodzinnego domu Piotr wyniósł silną wiarę, pobożność i głębokie przywiązanie do wyznania katolickiego.

W 1552 roku, w wieku siedemnastu lat, Piotr Skarga opuszcza rodzinną miejscowość, by rozpocząć studia na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej. Piotr był bardzo pilnym i sumiennym uczniem, a swoją wytrwałość w pracy i chęć zdobywania wiedzy komentował słowami: Z przyrodzenia mamy tę chęć, iż zawżdy chcemy wiedzieć i umieć, i tajemne a niewiadome rzeczy poznać. I gdy co wiemy, zwłaszcza co wielkiego, pewnego i pożywnego, bardzo się tym karmim, tak iż jeść, słuchając i ucząc się zapominamy. Ze słów Skargi wynika, że już podczas studiów zagłębiał się w lekturę Pisma Świętego. Po trzech latach studiów w 1555 roku Skarga otrzymał tytuł bakałarza. Niestety z braku funduszy na dalsze kształcenie musiał przerwać studia. Zaraz po ukończeniu studiów objął on zarząd nad szkołą parafialną przy kolegiacie św. Jana w Warszawie.

Poprawiony: sobota, 21 marca 2015 20:42
 
Intencja ewangelizacyjna PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 07 marca 2015 18:41

Intencja Papieża Franciszka

Ojciec Święty poleca nam intencję ewangelizacyjną na każdy miesiąc. W marcu mamy się modlić, „aby coraz bardziej uznawany był specyficzny wkład kobiety w życie Kościoła". Sprawa ta leży Franciszkowi na sercu i nieraz ją poruszał, zachęcając do jej pogłębienia, jak powiedział niedawno, 7 lutego 2015 r., uczestnikom sesji plenarnej Papieskiej Rady Kultury.

„Chodzi o wypracowanie nowych kryteriów i sposobów postępowania, aby kobiety w różnych dziedzinach życia społecznego i kościelnego nie czuły się gośćmi, tylko w pełni uczestnikami. Kościół to niewiasta, [w wielu językach] jest rodzaju żeńskiego. Jest to wyzwanie, którego nie można odkładać na później. Mówię to pasterzom wspólnot chrześcijańskich, ale też świeckim kobietom i mężczyznom zaangażowanych na różne sposoby w kulturę, edukację, gospodarkę, politykę, świat pracy, rodziny, instytucje religijne. Jestem przekonany, że istnieje pilna potrzeba dania kobietom przestrzeni w życiu Kościoła i przyjęcia ich, biorąc pod uwagę specyficzną, zmienioną wrażliwość kulturalną i społeczną. Należałoby sobie zatem życzyć bardziej rozbudowanej i wyrazistej obecności kobiecej we wspólnotach, tak byśmy mogli zobaczyć liczne kobiety podejmujące odpowiedzialność duszpasterską, towarzyszenie pojedynczym osobom, rodzinom i grupom, jak też refleksję teologiczną".

 
Paulina Cichocka PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 07 marca 2015 18:38

Być kobietą ...

Ciężko jest pisać o kobiecości w kontekście religijnym. We współczesnym świecie kobiecość kojarzy się z erotyzmem, wyuzdanymi strojami, wyzywającymi makijażami. A przecież nie zawsze tak było. Od najdawniejszych czasów kobiecość kojarzona była z troską, uczuciowością, matczyną miłością. Kobieta, niewiasta stworzona na obraz i podobieństwo Boga, pojawia się już na samym początku biblijnej historii. Od Ewy w Edenie do Maryi w Betlejem, kobiety zaznaczają swoją obecność w historii zbawienia. Na kartach biblii pojawia się ponad 200 kobiet znanych z imienia i kilkaset, o których znajdziemy tylko wzmianki. Są kobiety piękne, młode i starsze, waleczne bohaterki, ocalające swój naród, troskliwe matki, mądre żony; ale jak zawsze w każdej historii są również bohaterki negatywne, cudzołożnice, kobiety pełne złości i nienawiści...

Niemniej wzorem kobiecości jest i powinna pozostać dla nas Maryja. Młoda, niewinna dziewczyna słowami: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! zmieniła bieg historii. I choć zapewne bardzo się bała, zaufała i powierzyła się w ręce Boga. Za jego przyczyną zdarzył się jeden z największych cudów w dziejach, i w Betlejem na świat przyszedł Boży Syn. Maryja to przykład dla każdej kobiety, przykład jak być kochającą, mądrą matką, jak zachowywać się w obliczu cierpienia, jak żyć gdy trudno i gdy już brakuje sił. Na kartach Nowego Testamentu Maryja przechodzi przemianę: z pokornej, pięknej, młodziutkiej dziewczyny, staje się mądrą, wierną i kochającą Matką nie tylko Chrystusa, ale i nas wszystkich.

Dziś 8 marca, dzień, w którym cieplej myślimy o wszystkich kobietach. Może dobry moment by poznać bliżej którąś z biblijnych pań. Sięgnijmy po Pismo Święte i poznajmy bliżej: Deborę, Esterę, Rut, Sarę, Rachelę, Rebekę, Miriam czy Marię Magdalenę...

Poprawiony: niedziela, 08 marca 2015 15:29
 
Dwudniowy wyjazd PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 07 marca 2015 18:33

Wyjazd Gimbusów

W ubiegły piątek gimnazjaliści z naszej parafii wyjechali na dwudniowy wyjazd, w ramach raczkującego duszpasterstwa gimbusów. Szefostwo stanowili: Pani Mariola Zalewska i Pani Iwona Tokarska, katechetki z gimnazjum, oraz ks. Kamil Falkowski.

P1170183P1170191P1170196P1170205P1170230P1170246P1170249P1170256P1170273P1170276P1170290P1170327 .

Poprawiony: sobota, 07 marca 2015 18:54
Więcej…
 
SAKRAMENT SPOWIEDZI PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 21 lutego 2015 19:23

KS. KAMIL FALKOWSKI

SAKRAMENT POKUTY I POJEDNANIA

Sakrament spowiedzi, pokuty, pokuty i pojednania – różne nazwy są w użyciu, na opisanie tego trudnego, najbardziej wymagającego sakramentu. Nazwa sakrament pokuty wskazuje na osobistą pokutę i zadośćuczynienie, jakich musi się podjąć penitent. Nazwa sakrament spowiedzi akcentuje etap wyspowiadania się, czyli wyznania grzechów przez grzesznika. Sakrament nawrócenia podkreśla, że potrzebne jest autentyczne nawrócenie, zmiana myślenia i postępowania, przez grzesznika.

Poprawiony: sobota, 28 lutego 2015 19:07
Więcej…
 
POPIELEC PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 15 lutego 2015 20:29

KS. ZBIGNIEW SUCHECKI

ŚRODA POPIELCOWA

To dzień zupełnie inny niż pozostałe dni w roku. Przypomina, że skończył się karnawał i rozpoczyna Wielki Post. Nie zobowiązuje do udziału we Mszy św., a gromadzi wiele ludzi w kościołach – mimo, ze jest to normalny dzień pracy. Czasami są takie tłumy w kościele, że można do frekwencji w najważniejsze święta chrześcijańskie.

Poprawiony: poniedziałek, 16 lutego 2015 15:54
Więcej…
 
« pierwszapoprzednia12345następnaostatnia »

Strona 3 z 5

Obserwuj nas na:

Reklama

Ogłoszenia

PODZIEL SIĘ SERCEM
i 1% podatkiem.
Nie szukaj daleko!
LUDZIE STARSI
z Domu Opieki w Grójcu

czekają na Twoją pomoc!

JAK WYPEŁNIĆ PIT?

Kursy przedmałżeńskie

3 maja 2015 roku

o godz. 18.00
rozpoczną się spotkania przygotowujące
do Sakramentu Małżeństwa.

Kurs obejmuje:
10 spotkań w Domu Parafialnym (kolejne niedziele - godz. 18.00)
3 w Poradni Rodzinnej.

Zakończenie kursu - 21 czerwca 2015 r.


III tura

4 października - 21 listopada

Ewangelia

24.05.2015

UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

Słowa Ewangelii
według św. Jana

Jezus daje Ducha Świętego

J 20, 19-23

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".

Oto słowo Pańskie.

Duch Święty nie działa z pominięciem człowieka i jego wkładu, lecz powołuje nas do współpracy: ze sobą, ale przede wszystkim z drugim człowiekiem – we wspólnocie. Na tym polega ogień Jego Miłości. Nie działa w pojedynkę, ale zawiązuje wspólnotę. Fascynujące jest Jego działanie: najpierw przychodzi do wieczernika, to znaczy otwiera to, co było zamknięte, uwikłane w obawy i lęk o siebie, lęk przed drugim. Pozwala zauważyć drugiego jako dar, a nie ograniczenie czy zagrożenie. Kiedy dokona się w nas ta przemiana, wtedy wychodzimy, wtedy człowiek szuka człowieka, wtedy płonie Ogień. Tylko pod wpływem Ducha wołamy różne są dary łaski to znaczy odkrywamy, że wszyscy, choć różni, stanowimy jedno ciało i jesteśmy odpowiedzialni za siebie nawzajem, że siebie potrzebujemy. Ten właśnie ogień sprawia, że pragnę drugiego tak, jak pragnę kolejnej łaski udzielonej ludzkiej wspólnocie. Ten właśnie ogień sprawia, że wychodzę z wieczernika i zaczynam szukać, i tutaj rozpoczyna się budowanie Królestwa Bożego. Trzeba nam wzdychać i oczekiwać przybrania za synów, trzeba zapragnąć tej nowej rodziny dzieci bożych. Trzeba nam wołać o odwagę: Przyjdź Duchu Święty rozpal w nas ogień swojej miłości.

ks. Marcin Duchna

Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: "Nie, lecz ma otrzymać imię Jan". Odrzekli jej: "Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię". Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: "Jan będzie mu na imię". I wszyscy się dziwili.
A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił, wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: "Kimże będzie to dziecię?" Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Modlitwa za Kapłanów

Modlitwa o uświęcenie kapłanów

O Jezu, wiekuisty Najwyższy Kapłanie,
zachowaj Twoich kapłanów
w opiece Twojego Najświętszego Serca,
gdzie nikt im nie może zaszkodzić.
Zachowaj nieskalanymi ich namaszczone dłonie,
które codziennie dotykają Twojego świętego Ciała.
Zachowaj czystymi ich wargi,
które zraszane są Twoją Najdroższą Krwią.
Zachowaj czystymi ich serca
naznaczone wspaniałą pieczęcią
Twojego Kapłaństwa.
Spraw aby wzrastali
w miłości i wierności Tobie,
chroń ich przed zepsuciem
i skażeniem tego świata.
Wraz z mocą przemiany chleba i wina
udziel im również mocy przemiany serc.
Błogosław ich trudowi,
aby wydał obfite owoce.
Niech dusze, którym służą,
będą ich pociechą tu na ziemi
a także wieczną koroną w życiu przyszłym.
men.

św. Tereska


Kontakt

PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA

ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W GRÓJCU

05-600 Grójec, ul. Worowska 1

tel. (48) 664 23 65

E-mail: sw.mikolaj.grojec@gmail.com

Nasz profil na Facebooku: www.facebook.com/MikolajGrojec

Nr konta naszej Parafii:
Rzymskokatolicka parafia p.w. św. Mikołaja
Bank Spółdzielczy w Grójcu, ul. Jatkowa 3
17912800022001000002730001

Proboszcz: ks. Zbigniew Suchecki


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Joomla Template, php hosting. Valid XHTML and CSS.