logo

Home
Z życia parafii
Zbiórka krwi PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 19 maja 2015 17:27

Dar serca

W niedzielę 7 czerwca w parafii św. Mikołaja w Grójcu zorganizowana zostanie zbiórka krwi. Do udziału w niej zaproszeni są mieszkańcy naszego miasta, którzy już niejednokrotnie angażowali się w tą formę wolontariatu.

Ojcowie Soboru Watykańskiego II nauczają, że „człowiek nie może odnaleźć się w pełni inaczej jak tylko poprzez bezinteresowny dar z siebie samego" (Gaudium et spes, 24). To miłość właśnie sprawia, że człowiek urzeczywistnia siebie przez bezinteresowny dar z siebie. Miłość bowiem jest dawaniem i przyjmowaniem daru. Nie można jej kupować ani sprzedawać. Można się nią tylko wzajemnie obdarowywać. Idea honorowego krwiodawstwa łączy się w sposób szczególny z chrześcijańskim przesłaniem o miłości bliźniego. Podkreślił to m.in. Ojciec Święty Benedykt XVI w swoim przemówieniu 15 czerwca 2005 r. Wskazał wówczas na samego Chrystusa, który ofiarował własną krew dla ratowania człowieka. Zachęcony tymi słowami zapraszam do włączenia się w ten szczególny wolontariat.

Warunkiem oddania krwi jest okazanie dowodu osobistego.

Marcin Grzędowski

284976_374102625996024_91852509_n375881_380301788709441_1324323692_n994125_699180203488263_1102716819414258182_n

Poprawiony: wtorek, 19 maja 2015 17:43
 
RAFAŁ NOWICKI PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 25 maja 2015 17:57

CYKL: POZNAJĄC KS. PIOTRA SKARGĘ

PIOTR SKARGA –

DZIAŁALNOŚĆ KAZNODZIEJSKA

W 1571 Piotr Skarga ukończył nowicjat w Rzymie i powrócił do Polski. Przełożeni zwrócili uwagę na jego doskonałe zdrowie, talent kaznodziejski, dar wymowy oraz umiejętność słuchania i spowiedzi. W Rzymie Skarga poznał rozmaite instytucje charytatywne, które później starał się przenieść na grunt Polski. Po powrocie do ojczyny osiadł w Pułtusku, gdzie objął urząd kaznodziei i profesora w tamtejszym kolegium jezuickim. Z jego zapisków i korespondencji wynika, że nie czuł się tam dobrze, o czym świadczyć mogą jego słowa: „zawsze trzeba walczyć przeciw nam samym, by wolę Bożą wypełniać". W Pułtuski Piotr Skarga przebywał tylko do jesieni 1971 roku, bowiem na skutek wybuchu zarazy przeniesiony został do Lwowa. Nie przebywał tam długo. Nastał dla niego czas wędrowny. Najpierw przeniesiono go do Jarosławca, następnie do Warszawy, gdzie dał się poznać jako znakomity kaznodzieja i w końcu do Płocka, na dwór królowej Anny.

W 1573 roku Piotr Skarga wyjechał do Wilna, gdzie objął urząd wicedyrektora w tamtejszym kolegium. Pobyt w Wilnie stał się bardzo ważnym etapem w życiu kaznodziei, gdyż dostrzegł w tym mieście potrzebę przeciwdziałania nawale heretyckiej przez gorliwą pracę apostolską. Dlatego Skarga poświęcał większość swojego czasu nie na działalność pedagogiczną, ale na upominanie heretyków. W 1581 roku prosił biskupa wileńskiego Jerzego Radziwiłła, aby był „na heretyki zaostrzonym słupem". Jego zasługą było przyjęcie w 1586 roku katolicyzmu przez podkanclerzego Wielkiego Księstwa Litewskiego Lwa Sapiehę. Efektem gorliwej działalności kaznodziejskiej było również nawrócenie na katolicyzm Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, syna Mikołaja, wodza kalwinów. Piotr Skarga bezwzględnie krytykował innowierców. W celu przeciwstawienia się atakom innowierców na Eucharystię, powołał on do życia Bractwo Najświętszego Sakramentu w Wilnie, którego ideą było szerzenie kultu Eucharystii oraz opiekę nad ubogimi i chorymi. W 1577 roku Piotr Skarga złożył uroczystą profesję zakonną, ślubując gorliwe wypełnianie ślubów, które jak sam pisał miały mu dostarczyć sposobności do cierpienia i trudów dla Chrystusa. Składając śluby stał się profesem, czyli rzeczywistym członkiem Towarzystwa Jezusowego.

W 1579 roku Piotr Skarga ukończył jedno ze swoich najbardziej poczytnych dzieł: „Żywot Świętych". Za swojego życia doczekał się 25 ich wydań. Celem Skargi był stworzenie poczytnego utworu dla katolików, dzięki któremu za przykładem świętych i męczenników będą przyczyniali się do większej chwały Bożej, dobra Kościoła i Ojczyzny. W „Żywotach Świętych" można było znaleźć wzorce moralne dla każdego stanu i wieku. Książka ta była przez pewien czas obowiązkową lekturą w kolegiach jezuickich i niektórych szkołach parafialnych. „Żywoty Świętych" bardzo cenił Adam Mickiewicz, który nazwał je „najpoetyczniejszym dziełem polskim".

W 1579 roku król Stefan Batory przekształcił kolegium jezuickie w Wilnie na akademię i powołał Piotra Skargę na pierwszego rektora nowo utworzonej uczelni. Skarga starał się poszerzać swoją działalność misyjną i pozyskiwać większą rzeszę katolików na wschodzie Rzeczpospolitej. Towarzyszył m.in. Stefanowi Batoremu w oblężeniu Połocka w sierpniu 1579 roku. Po jego zdobyciu otworzył tam w 1581 roku dwie wstępne klasy kolegium jezuickiego, do której zgłosiło się zaledwie 5 kandydatów. Po zdobyciu w 1582 roku przez Rzeczpospolitą Inflantów, Skarga założył kolegia jezuickie m.in. w Rydze i Dorpacie.

 
BISKUP GRZEGORZ RYŚ PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 23 maja 2015 17:23

DOBRA ROZMOWA

Rozmowa jest zawsze tam możliwa, gdzie obie strony są gotowe się poniżyć, uniżyć, skłonić. Ksiądz Piotr Skarga bardzo dobrze mówił o tym, dlaczego Polacy nie mogą się ze sobą dogadać. Skarga żył w takich czasach, że szlachta się kłóciła o wszystko i zasadniczo żadnego Sejmu nie można było do końca doprowadzić. Były takie Sejmy, które były zrywane zanim się zaczęły. To jest takie bardzo polskie. Zeszli się, żeby obradować, no ale jeszcze dobrze nie siedli, a jeden wstaje i mówi veto. No i panowie na konie i do domu, patataj, patataj, patataj. Dwóch Polaków to jest przynajmniej pięć partii politycznych.

Jak widać, nic nowego się w tym kraju nie dzieje. Tak bywało zawsze. Skargę to zastanawiało. Skąd się to bierze? Tłumaczył to bardzo prostym, polskim zwrotem. Po polsku mówimy: skłońcie się do zgody. Ktoś jest skłonny do zgody albo nie jest. A co to znaczy być skłonnym? To znaczy ukłonić się. No ale jak on ma się ukłonić, jak on ma przywiązany kręgosłup do kija od miotły?

Nasz dramat polega na tym, że to jest opór wobec Ducha Świętego, bo Duch nakłania człowieka do tego, żeby człowiek był pokorny.

 
Sekwencja PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 12 czerwca 2011 08:52

Przybądź, Duchu Święty,

Przybądź, Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.

Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.

O, najmilszy z gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.

W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.

Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.

Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze.

Obmyj, co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.

Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.

Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.

Poprawiony: piątek, 22 maja 2015 18:11
 
MARTA ŁUKIEWICZ-SZCZYPEK PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
piątek, 22 maja 2015 17:49

PIĘĆDZIESIĄT DNI

PO ZMARTWYCHWSTANIU

Duch Święty, Duch Boży, Powiew, Tchnienie. Wielu z nas utożsamia te słowa z Duchem Świętym - jednym z najbardziej tajemniczych bohaterów Pisma Świętego, obecnym we wszystkich wydarzeniach związanych z Jezusem Chrystusem, zaczynając od Jego poczęcia, poprzez wcielenie, początek publicznej działalności aż po zbawczą śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie.

W końcu Duch Święty zstępuje na Apostołów w Dniu Pięćdziesiątnicy i zaczyna się historia Ducha Bożego jako trzeciej Osoby Trójcy Świętej. Pamiętamy, że pięćdziesiąt dni po Wielkanocy na zgromadzonych w wieczerniku Apostołów i wiernych zstąpił Duch Święty pod postacią języków ognia. Napełnieni Duchem Świętym Apostołowie zaczęli głosić Ewangelię. To wydarzenie uznawane jest za moment narodzin Kościoła. Nie byłoby Pięćdziesiątnicy bez Wielkiej Nocy. Te dwa święta są ze sobą nierozerwalnie złączone. Mówiąc musisz się duchowo narodzić, odwołujemy się zawsze do zbawczych wydarzeń paschalnych, gdyż umieramy z Chrystusem i w Nim jesteśmy wzbudzani do nowego życia. Ma to również swój wymiar w naszym chrzcie, który jest również przez zanurzenie tzn.: umierasz z Chrystusem i zmartwychwstajesz z Chrystusem.

Wszyscy Chrześcijanie uważają, że Zesłanie Ducha Świętego to jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich. Wszyscy też przyzywają Ducha Świętego w sakramentach, w wydarzeniach najważniejszych dla wspólnoty kościelnej, a także nad konkretnymi osobami i dla tych osób. Takie przywoływanie Ducha Świętego bywa nazywane epiklezą (gr: epikalein - przyzywać). Epikleza jest bardzo ważnym elementem liturgii eucharystycznej: Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby się stały Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa. Duch Święty sprawia, że te wydarzenia urzeczywistniają się na ołtarzu przez posługę kapłana. Kapłan prawdziwie działa in persona Christi. Nie zapominajmy jednak, że Kościół, niezależnie od swojej historii, potrzebuje cały czas Ducha Świętego do tego by wierzyć.

Do wiary potrzeba pomocy Ducha Świętego, gdyż w nim poznajemy Boga. To On pomaga nam doświadczyć Bożej bliskości. Dlatego uważamy Ducha Świętego za dawcę życia - zwłaszcza życia duchowego.

JAK POZNAĆ DUCHA ŚWIETEGO?

Boga Ojca poznajemy przez jego stworzenia, zachwycamy się pięknem tego świata. Można powiedzieć, że Bóg Ojciec objawił się w otaczającym nas świecie. Najpełniej poznajemy Boga w osobie Jezusa Chrystusa, który stał się człowiekiem, był jednym z nas, Apostołowie widzieli jego twarz.

CO JEST TWARZĄ DUCHA ŚWIĘTEGO?

Nawiązując do wydarzeń w wieczerniku i tego co nazywany Zesłaniem Ducha Świętego, widzimy, że twarzą Ducha Świętego jest wspólnota, w której jest miłość, modlitwa, wspólne odniesienie do Boga.

DLACZEGO MÓWIMY TAJEMICA DUCHA ŚWIĘTEGO?

Gdzieś w sercu każdego z nas, w naszym jestestwie jest Duch Święty. Bóg w ten sposób doświadczany jest bliżej nas niż my sami siebie, zna nas lepiej niż my. Pamiętajmy, że trzecią płaszczyzną, perspektywą doświadczenia Boga jest Duch Święty. Mówiąc o Duchu Świętym nie mamy na myśli jakiejś tajemniczej, nieokreślonej dla nas energii, bezosobowej wspaniałej mocy. Cały czas traktujemy o kimś, do kogo możemy się bezpośrednio zwrócić przez sformułowanie: Ty Duchu Święty we mnie mieszkasz.

NOWY TESTAMENT O DUCHU ŚWIĘTYM

Na kartach Nowego Testamentu, Listach św. Pawła, możemy znaleźć szereg tekstów mówiących o charyzmatach Ducha Świętego. Po Soborze Watykańskim II (1962-1965) świadomość charyzmatów Ducha Świętego na nowo odżyła. Powiew Ducha Świętego przypomniał, że modlitwa charyzmatyczna, dary charyzmatyczne są dostępne dla współczesnego człowieka i wspólnoty Kościoła, między innymi w różnych ruchach charyzmatycznych żywych w modlitwę i wiarę w charyzmaty jaką daje Bóg jako Duch Święty.

ZIELONE ŚWIĄTKI CHARYZMAT

Jest to termin prawdopodobnie starszy od chrześcijaństwa, związany nieodzownie z pogaństwem, niegdyś związany z przyrodą, świętem plonów Natomiast obecnie termin Zielone Świątki został obecnie przyjęty przez chrześcijaństwo i powiązany z Uroczystością Zesłania Ducha Świętego, która liturgicznie nazywana jest Pięćdziesiątnicą, gdyż występuje 50 dni po najważniejszej uroczystości roku liturgicznego, jaką jest Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Zesłanie Ducha Świętego kończy Paschę. Święto to posiada również swoja wigilię należy do jednego można powiedzieć z trzech najważniejszych świąt liturgicznych.

Termin ten pochodzi z języka greckiego (charisma - dar miłości). W teologii chrześcijańskiej charyzmat to duchowy dar otrzymany od Boga. Termin „charyzmat" pojawia się w Nowym Testamencie i określa dar udzielany przez Ducha Świętego, taki jak umiejętność prorokowania, mówienia innymi językami, uzdrawiania, czynienia cudów, a także dar mądrości, wiary i miłości. Charyzmaty udziela się Kościołowi i dla Kościoła. W religioznawstwie terminem tym określa się żarliwość religijną wyróżniającą daną osobę z otoczenia.
Poprawiony: piątek, 22 maja 2015 18:04
 
Niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 15 maja 2010 21:13

Wniebowstąpienie Pańskie (Benvenuto Tisi, 1520)Wniebowstąpienie

Pańskie

Wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Jako święto chrześcijańskie obchodzone corocznie 40 dni po Zmartwychwstaniu Pańskim. W Polsce w kościele rzymskokatolickim uroczystość ta - zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów - od 2004 r. obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną.

Wniebowstąpienie jest ukoronowaniem i zakończeniem życia ziemskiego Jezusa oraz Jego triumfem. W dziesięć dni po Wniebowstąpieniu chrześcijanie świętują Zesłanie Ducha Świętego.

Jezus przez 40 dni po swoim zmartwychwstaniu przebywał wśród uczniów. Po upływie tego czasu Apostołowie udali się razem na Górę Oliwną (tego miejsca nie podają ewangelie, tylko tradycja). W obecności uczniów Jezus uniósł się w górę i zniknął.

Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa opisują: Ewangelia Marka 16:19, Ewangelia Łukasza 24:50-51 oraz Dzieje Apostolskie 1:9-11.

Kościół katolicki dla upamiętnienia wniebowstąpienia Jezusa ustanowił święto Wniebowstąpienia Pańskiego, obchodzone 40 dni po święcie Wielkanocy. Schizma z Kościołem Prawosławnym oraz zmiany w kalendarzu spowodowały, że data obchodzenia tego święta jest różna dla tych dwóch wyznań. Daty różnią się w zależności od konkretnego kraju i roku. W szczególności dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 4 marca 2003 r. katolicy w Polsce od roku 2004 obchodzą święto Wniebowstąpienia w VII Niedzielę Wielkanocną, czyli 6 tygodni po Wielkanocy.

Używana na zachodzie łacińska nazwa ascensio kładzie nacisk na to, że wniebowstąpienie Jezusa dokonało się własną mocą. Święty Augustyn podkreśla ten fakt stwierdzając, że "Nikt nie wstąpił do nieba poza Tym, który z nieba zstąpił, Synem Człowieczym, który jest w niebie" (Sermo de Ascensione Domini), prawosławni używają biblijnej, |greckiej formy analepsis (wzięcie do góry, ros. Вознесение).

Ostatnio Wniebowstąpienie przenoszone jest przez krajowe konferencje Episkopatów na niedzielę po tradycyjnym czwartku Wniebowstąpienia. W Polsce decyzję taką podjęła Kongregacja do Spraw Kultu Bożego i Dyscyplin Sakramentów 4 marca 2003 roku (udzielamy pozwolenia, aby obchodzenie Uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego było przypisane do następującej po nim siódmej niedzieli Wielkanocy). Pierwszy raz święto w nowym terminie obchodzono w 2004 roku. Kościół Starokatolicki Mariawitów uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzi zawsze w czwartek 40 dni po Zmartwychwstaniu.

W Święto Wniebowstąpienia Pańskiego (obchodzone w czwartek) członkom: Kościoła Ewangelicko-Reformowanego i Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (od 1994), Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego i Kościoła Chrześcijan Baptystów (od 1995) oraz Kościoła Zielonoświątkowego (od 1997) mają prawo do zwolnienia od pracy lub nauki

(źródło: Wikipedia)

Wniebowstąpienie Pańskie
(Benvenuto Tisi, 1520)
Poprawiony: niedziela, 17 maja 2015 06:54
 
Na Majowe PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 04 maja 2010 20:38


1. Chwalcie łąki umajone,
Góry, doliny zielone.
Chwalcie, cieniste gaiki,
Źródła i kręte strumyki!

2. Co igra z morza falami,
W powietrzu buja skrzydłami,
Chwalcie z nami Panią Świata,
Jej dłoń nasza wieniec splata.

3. Ona dzieł Boskich korona,
Nad Anioły wywyższona;
Choć jest Panią nieba, ziemi,
Nie gardzi dary naszymi.

4. Wdzięcznym strumyki mruczeniem,
Ptaszęta słodkim kwileniem,
I co czuje, i co żyje,
Niech z nami sŁawi Maryję!

Poprawiony: piątek, 01 maja 2015 17:24
 
Nabożeństwo majowe PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 04 maja 2010 20:10

Zapraszamy

na Nabożeństwa Majowe

każdego dnia maja po Mszy św. wieczornej o 18.00

a w niedziele o 18.30

Nabożeństwo Majowe (zwane potocznie majówką) – nabożeństwo odprawiane w maju w Kościele katolickim ku czci Matki Bożej, podczas którego odmawia się lub odśpiewuje Litanię Loretańską oraz modlitwę Pod Twoją obronę.

HISTORIA

Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstał pomysł, aby miesiąc ten poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił taką myśl, był król hiszpański Alfons X. Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo, uczeń Jana Eckharta i przyjaciel Jana Taulera, znanych mistyków średniowiecza, wyznał, że jako chłopiec zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił pleść z kwiatów wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. W roku 1549 ukazała się w Niemczech książeczka pod tytułem Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza czytamy, że gromadził on dziatwę przy figurach i obrazach Matki Bożej, śpiewał z nimi pieśni, zbierał kwiaty i zachęcał do składania ku Jej czci kwiatów, duchowych ofiar i wyrzeczeń. Nowicjusze dominikańscy we Fiesole (w latach 1677-1709) w maju gromadzili się przed wizerunkiem Najświętszej Maryi i czcili ją muzyką, śpiewem i składaniem duchowych wyrzeczeń. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.

Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się jezuitę, o. Muzzarelli. W roku 1787 wydał on broszurkę, w której propagował nabożeństwo majowe. Co więcej rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. Sam w Rzymie zaprowadził to nabożeństwo w słynnym kościele zakonu Il Gesù mimo że zakon wtedy formalnie już nie istniał, zniesiony przez papieża Klemensa XIV w roku 1773. Odprawiał on również nabożeństwo majowe w Paryżu, gdzie towarzyszył papieżowi Piusowi VII w podróży na koronację Napoleona Bonaparte. Pius VII nabożeństwo majowe obdarzył odpustami. Dalsze odpusty do nabożeństwa majowego - na które składa się Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny, nauka kapłana oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem - przypisał w 1859 roku papież bł. Pius IX. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

W POLSCE

W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją o. jezuita Karol Antoniewicz. Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydano we Wrocławiu w roku 1850. Wydał ją ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. Po 30 latach nabożeństwo majowe stało się bardzo popularne i znane w całym kraju. (żródło: Wikipedia) 

Poprawiony: piątek, 01 maja 2015 17:36
 
Litania Loretańska PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 04 maja 2010 20:14

Kyrie, elejson.  Chryste, elejson. Kyrie, elejson. 
Chryste, usłysz nas.  Chryste, wysłuchaj nas.
 
 
Ojcze z nieba, Boże,  zmiłuj się nad nami. 
Synu, Odkupicielu świata, Boże,  zmiłuj się nad nami. 
Duchu Święty, Boże,  zmiłuj się nad nami. 
Święta Trójco, Jedyny Boże,  zmiłuj się nad nami. 
 
Święta Maryjo,  módl się za nami. 
Święta Boża Rodzicielko,  módl się za nami. 
Święta Panno nad pannami,  módl się za nami. 
Matko Chrystusowa,  módl się za nami. 
Matko Kościoła,  módl się za nami. 
Matko łaski Bożej,  módl się za nami. 
Matko nieskalana,  módl się za nami. 
Matko najczystsza,  módl się za nami. 
Matko dziewicza,  módl się za nami. 
Matko nienaruszona,  módl się za nami. 
Matko najmilsza,  módl się za nami. 
Matko przedziwna,  módl się za nami. 
Matko dobrej rady,  módl się za nami. 
Matko Stworzyciela,  módl się za nami. 
Matko Zbawiciela,  módl się za nami. 
Panno roztropna,  módl się za nami. 
Panno czcigodna,  módl się za nami. 
Panno wsławiona,  módl się za nami. 
Panno można,  módl się za nami. 
Panno łaskawa,  módl się za nami. 
Panno wierna,  módl się za nami. 
Zwierciadło sprawiedliwości,  módl się za nami. 
Stolico mądrości,  módl się za nami. 
Przyczyno naszej radości,  módl się za nami. 
Przybytku Ducha Świętego,  módl się za nami. 
Przybytku chwalebny,  módl się za nami. 
Przybytku sławny pobożności,  módl się za nami. 
Różo duchowna,  módl się za nami. 
Wieżo Dawidowa,  módl się za nami. 
Wieżo z kości słoniowej,  módl się za nami. 
Domie złoty,  módl się za nami. 
Arko przymierza,  módl się za nami. 
Bramo niebieska,  módl się za nami. 
Gwiazdo zaranna,  módl się za nami. 
Uzdrowienie chorych,  módl się za nami. 
Ucieczko grzesznych,  módl się za nami. 
Pocieszycielko strapionych,  módl się za nami. 
Wspomożenie wiernych,  módl się za nami. 
Królowo Aniołów,  módl się za nami. 
Królowo Patriarchów,  módl się za nami. 
Królowo Proroków,  módl się za nami. 
Królowo Apostołów,  módl się za nami. 
Królowo Męczenników,  módl się za nami. 
Królowo Wyznawców,  módl się za nami. 
Królowo Dziewic,  módl się za nami. 
Królowo wszystkich Świętych,  módl się za nami. 
Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta,  módl się za nami. 
Królowo wniebowzięta,  módl się za nami. 
Królowo różańca świętego,  módl się za nami. 
Królowo rodziny,  módl się za nami. 
Królowo pokoju,  módl się za nami. 
Królowo Polski,  módl się za nami. 
 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,  przepuść nam, Panie. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,  wysłuchaj nas, Panie. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,  zmiłuj się nad nami.


K. Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.

W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.


Módlmy się. Panie, nasz Boże, daj nam, sługom swoim, cieszyć się trwałym zdrowiem duszy i ciała, † i za wstawiennictwem Naświętszej Maryi, zawsze Dziewicy, * uwolnij nas od doczesnych utrapień i obdarz wieczną radością. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Antyfona


Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj.

Modlitwa św. Bernarda


Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.

W. Amen.

Poprawiony: piątek, 01 maja 2015 17:24
 
PAULINA CICHOCKA PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 09 maja 2015 16:22

Najlepszy prezent – uśmiech dziecka

Stowarzyszenie Pomocy dzieciom „Pinokio" oficjalnie działa już 5 lat. Wcześniej istniało jako niezrzeszona grupa. Stowarzyszenie zajmuje się organizowaniem czasu wolnego dzieci poprzez działalność teatralną (powstały dwie grupy podzielone wiekowo), organizację wypoczynku letniego: kolonie, biwaki oraz pomoc żywnościową i pedagogiczno–edukacyjną (pogadanki na temat uzależnień, pomoc dla dzieci z trudnościami w nauce).

Podejmowane przez Stowarzyszenia działania pokazują, że można zdrowo, aktywnie, ciekawie i bezpiecznie spędzać wolny czas. Nadrzędnym celem Stowarzyszenia jest integracja dzieci i młodzieży z rodzin dysfunkcyjnych, ubogich oraz podniesienie poczucia ich wartości.

Teatrzyk prowadzony przy Stowarzyszeniu odnosi duże sukcesy. Z „Kopciuszkiem po Grójecku" młodzi aktorzy występowali na święcie społeczników powiatu grójeckiego, w PSP nr 2, kilkakrotnie w GOK-u dla dużej publiczności, na otwarciu klubu seniora, a także prezentowali swoje umiejętności w szkołach Radomia. Wszędzie, gdzie pojawia się ta wyjątkowa grupa teatralna, pojawia się uśmiech i zadowolenie. Wesołe, lekkie sztuki przypadają widowni do gustu.

Organizowane przez Stowarzyszenie kolonie cieszą się dużym zainteresowaniem zarówno młodszych dzieci, jak i starszej młodzieży. Razem z naszymi podopiecznymi byliśmy już w Beskidach, Bieszczadach, Tatrach, w Kotlinie Kłodzkiej i nad morzem.

W tym roku Pinokio znów wyruszy nad morze. Jak co roku na uczestników czeka moc atrakcji: konkursy z nagrodami, wędrówki, wycieczki a także tradycyjny kolonijny chrzest. Oprócz tego wykwalifikowana kadra zapewni bezpieczny i aktywny wypoczynek.

Nie trzeba wiele żeby pomagać. Wystarczy stare zabawki czy niepotrzebne ubrania przekazać dla podopiecznych Stowarzyszenia. Potrzeby są naprawdę duże. Chętnych gorąco motywujemy do wstąpienia w szeregi wolontariuszy. Dobrze jest poczuć się potrzebnym, fajnie jest pomagać i dostać najlepszy prezent: uśmiech szczęśliwego dziecka.

Jeśli widzisz, że dziecku dzieje się krzywda, że ma jakiś problem, nie wahaj się, zareaguj i zgłoś się po pomoc do Stowarzyszenia.

Serdecznie zapraszamy wszystkie chętne dzieci do kółka teatralnego, a także na biwaki i kolonię organizowaną przez Stowarzyszenie.

Chcesz dowiedzieć się więcej o działalności Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom „Pinokio"?

Znajdź nas:

www.facebook.com/Pinokio.Grojec

tel. 503 808 499

Poprawiony: sobota, 09 maja 2015 16:29
 
Zaproszenia PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 09 maja 2015 17:23

Poprawiony: sobota, 09 maja 2015 17:26
 
« pierwszapoprzednia12345następnaostatnia »

Strona 1 z 5

Obserwuj nas na:

Reklama

Ogłoszenia

PODZIEL SIĘ SERCEM
i 1% podatkiem.
Nie szukaj daleko!
LUDZIE STARSI
z Domu Opieki w Grójcu

czekają na Twoją pomoc!

JAK WYPEŁNIĆ PIT?

Kursy przedmałżeńskie

3 maja 2015 roku

o godz. 18.00
rozpoczną się spotkania przygotowujące
do Sakramentu Małżeństwa.

Kurs obejmuje:
10 spotkań w Domu Parafialnym (kolejne niedziele - godz. 18.00)
3 w Poradni Rodzinnej.

Zakończenie kursu - 21 czerwca 2015 r.


III tura

4 października - 21 listopada

Ewangelia

24.05.2015

UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

Słowa Ewangelii
według św. Jana

Jezus daje Ducha Świętego

J 20, 19-23

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".

Oto słowo Pańskie.

Duch Święty nie działa z pominięciem człowieka i jego wkładu, lecz powołuje nas do współpracy: ze sobą, ale przede wszystkim z drugim człowiekiem – we wspólnocie. Na tym polega ogień Jego Miłości. Nie działa w pojedynkę, ale zawiązuje wspólnotę. Fascynujące jest Jego działanie: najpierw przychodzi do wieczernika, to znaczy otwiera to, co było zamknięte, uwikłane w obawy i lęk o siebie, lęk przed drugim. Pozwala zauważyć drugiego jako dar, a nie ograniczenie czy zagrożenie. Kiedy dokona się w nas ta przemiana, wtedy wychodzimy, wtedy człowiek szuka człowieka, wtedy płonie Ogień. Tylko pod wpływem Ducha wołamy różne są dary łaski to znaczy odkrywamy, że wszyscy, choć różni, stanowimy jedno ciało i jesteśmy odpowiedzialni za siebie nawzajem, że siebie potrzebujemy. Ten właśnie ogień sprawia, że pragnę drugiego tak, jak pragnę kolejnej łaski udzielonej ludzkiej wspólnocie. Ten właśnie ogień sprawia, że wychodzę z wieczernika i zaczynam szukać, i tutaj rozpoczyna się budowanie Królestwa Bożego. Trzeba nam wzdychać i oczekiwać przybrania za synów, trzeba zapragnąć tej nowej rodziny dzieci bożych. Trzeba nam wołać o odwagę: Przyjdź Duchu Święty rozpal w nas ogień swojej miłości.

ks. Marcin Duchna

Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: "Nie, lecz ma otrzymać imię Jan". Odrzekli jej: "Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię". Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: "Jan będzie mu na imię". I wszyscy się dziwili.
A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił, wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: "Kimże będzie to dziecię?" Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Modlitwa za Kapłanów

Panie Jezu,
Ty wybrałeś Twoich kapłanów spośród nas
i wysłałeś ich,
aby głosili Twoje Słowo
i działali w Twoje Imię.
Za tak wielki dar dla Twego Kościoła
przyjmij nasze uwielbienie i dziękczynienie.
Prosimy Cię,
byś napełnił ich ogniem Twojej miłości,
aby ich kapłaństwo
ujawniało Twoją obecność w Kościele.
Ponieważ są naczyniami z gliny,
modlimy się,
aby Twoja moc przenikała ich słabości.
Nie pozwól,
by w swych utrapieniach zostali zmiażdżeni.

Spraw, by w wątpliwościach
nigdy nie poddawali się rozpaczy,
nie ulegali pokusom,
by w prześladowaniach
nie czuli się opuszczeni.
Natchnij ich w modlitwie,
aby codziennie żyli tajemnicą
Twojej śmierci i zmartwychwstania.
W chwilach słabości
poślij im Twojego Ducha.
Pomóż im wychwalać
Twojego Ojca Niebieskiego
i modlić się za biednych grzeszników.

Mocą Ducha Świętego
włóż Twoje słowo na ich usta
i wlej swoją miłość w ich serca,
aby nieśli Dobrą Nowinę ubogim,
a przygnębionym i zrozpaczonym - uzdrowienie.
Niech dar Maryi, Twojej Matki,
la Twojego ucznia, którego umiłowałeś,
będzie darem dla każdego kapłana.
Spraw, aby Ta,
tóra uformowała Ciebie
na swój ludzki wizerunek,
uformowała ich na Twoje boskie podobieństwo,
mocą Twojego Ducha,
na chwałę Boga Ojca.
Amen


Kontakt

PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA

ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W GRÓJCU

05-600 Grójec, ul. Worowska 1

tel. (48) 664 23 65

E-mail: sw.mikolaj.grojec@gmail.com

Nasz profil na Facebooku: www.facebook.com/MikolajGrojec

Nr konta naszej Parafii:
Rzymskokatolicka parafia p.w. św. Mikołaja
Bank Spółdzielczy w Grójcu, ul. Jatkowa 3
17912800022001000002730001

Proboszcz: ks. Zbigniew Suchecki


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Joomla Template, php hosting. Valid XHTML and CSS.