logo

Home
Z życia parafii
Rekolekcje Wielkopostne PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 19 marca 2017 16:30

Rekolekcje w Gimnazjum

W dniach 8-10 marca uczniowie Publicznego Gimnazjum im. Prymasa Tysiąclecia w Grójcu uczestniczyli w rekolekcjach wielkopostnych prowadzonych przez ks. Kamila Dąbrowskiego z Czarnej Białostockiej i grupę ewangelizacyjną z Białegostoku. Rekolekcje odbywały się w trzech miejscach. Nauki w Kościele prowadził ks. Kamil. Ćwiczeniom duchowym w szkole przewodniczyła grupa studencka Naar, natomiast w kinie uczniowie oglądali film pt. „Czy naprawdę wierzysz?". Centralnym punktem trzeciego dnia rekolekcji była Msza św. Chętni uczniowie mogli skorzystać z sakramentu pokuty. Wierzymy, że ten szczególny czas zaowocuje dobrem w życiu naszych uczniów.

DSC09120DSC09121DSC09122

Uczniowie o rekolekcjach:

„Uwierzyłem, że niemożliwe staje się możliwe".

„Mówili oni nam o tym, by pokazać jaką siłą jest przebaczenie wszystkim tym, którzy nas skrzywdzili".

„W tych rekolekcjach było coś wyjątkowego ponieważ zmusiły mnie do działania np. pójścia do spowiedzi".

„Ksiądz zyskał w moich oczach tym, że nie prawił sztucznego kazania i nie mówił jacy jesteśmy zepsuci, lecz był prawdziwy".

„Porównanie człowieka do szkatułki złota było trafne".

„Całokształt rekolekcji nie był zły, lecz nie mogę powiedzieć, że zmieniły one mnie, albo mój tok myślenia na pozytywny, jeżeli chodzi o mnie".

„Podobała mi się modlitwa razem z nimi. Bardzo głęboko przeżyłem te rekolekcje".

„Studenci którzy przyjechali potrafili nawiązać z nami dobry kontakt. Poprzez te rekolekcje inaczej spojrzałem na Boga i za to im dziękuję".

„Filmik z pandą, który ukazywał to, że Bóg zawsze do nas wraca, nawet gdy go odpychamy".

„Myślałem, że film o wierze będzie strasznie nudny i sztywny – a tu miłe zaskoczenie".

„W szkole bardzo pozytywni ludzie opowiadali o przykrościach, które ich spotykały i jak Bóg wyciągnął ich brzydko mówiąc z życiowego bagna".

„Zapamiętałem ten moment, w którym mogłem wstać i pokazać Bogu, że chcę mieć Go w moim sercu".

„Bardzo doceniam to, że ci ludzie przyjechali tu dla mnie, mając nadzieję, że ktoś z nas po tym spotkaniu przyjmie Boga do swojego życia".

„Marta śpiewała ładne i poruszające pieśni".

„Film poruszył mnie do głębi".

Konkurs plakatów

Tradycją w naszej szkole stał się konkurs plakatów zachęcających do udziału w rekolekcjach wielkopostnych. Młodzież kolejny raz dała świadectwo swojej wiary wykazując się pomysłowością i talentem plastycznym. Plakaty wyeksponowane zostały w naszym gimnazjum. Nagrody ufundował ksiądz Zbigniew Suchecki, proboszcz parafii św. Mikołaja.
Wyróżnienia:
Zofia Karpińska- klasa 1j
Kamila Byrska – klasa 1h
Patryk Szymański - klasa 1i
Joanna Lewandowska – 1a

Poprawiony: niedziela, 19 marca 2017 16:39
 
Ks. Kamil Falkowski PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
czwartek, 16 marca 2017 15:56

"Milczenie" -

Film dla ludzi,

którzy się nie zgorszą

Ponad dekadę temu widzieliśmy Misję, ukazującą świat napięć i konfliktów religijnych na terenach misyjnych. Jednak Milczenie (USA, 2016, reż. Martina Scorsese) nie jest pobożną opowieścią o tym, co jest dobre, a co złe. Dzieło inspirowane autentycznymi wydarzeniami słynnej powieści Shusaku Endo.

Dwóch młodych, entuzjastycznie nastawionych jezuitów przemierza tysiące kilometrów, aby dostać się do Japonii, gdzie toczy się bezwzględna walka z chrześcijaństwem. To napaleni idealizmem bojownicy? Nie do końca. Krąży wśród Jezuitów plotka, że jeden z bardziej charyzmatycznych współbraci, ojciec Ferreira, wyrzekł się wiary katolickiej i został buddyjskim mnichem. Docierają do wioski, w której są witani przez spragnionych sakramentów japońskich chrześcijan.

Spokojnie, nie zdradzę, co wydarzyło się dalej :)

Zdradzę tylko, że zakonnicy postawieni są przed niełatwym dylematem – ocalić wieśniaków (nie siebie!) czy skazać ich na śmierć? Tamtejszy reżim, któremu zależy na całkowitym wytępieniu chrześcijaństwa, proponują apostazję. Mogą w ten sposób uratować wieśniaków poddanych torturom (oj, naprawdę niesamowitym torturom!). Wystarczy nadepnąć na wizerunek Jezusa. To tylko formalność.

W naszym Grójeckim Ośrodku Kultury odbędzie się emisja filmu Milczenie. W imieniu GOK i własnym, zapraszam na seans! Piątek, 17 marca, godzina 21:00 i niedziela, 19 marca, godzina 17:00.

Poprawiony: czwartek, 16 marca 2017 16:10
Więcej…
 
Chwytliwa Ewangelia PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 13 marca 2017 17:46

REGULAMIN

Poprawiony: poniedziałek, 13 marca 2017 17:57
 
Rodzina rodzinie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 11 marca 2017 20:53

Więcej na: www.rodzinarodzinie.caritas.pl

 
Rekolekcje dla gimnazjum i ZSP PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 marca 2017 20:12

 
Wspomnienia z ferii PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
czwartek, 09 marca 2017 14:40

Zimowisko w Muszynie

W tym roku w dniach 11-18 lutego dzieci z naszej parafii wyjechały na zimowisko do Muszyny w Beskidzie Sądeckim. Ciesząc się urokami zimy w górach uczyły się jeździć na nartach i łyżwach. Jeździliśmy także saniami z zaprzężonymi końmi. Po zakończonym kuligu górale rozpalili nam ognisko mogliśmy się rozgrzać, usmażyć kiełbaski, napić się herbaty i oczywiście powygłupiać się. Żeby trochę odpocząć od nart relaksowaliśmy się na basenach w AquaCity Poprad na Słowacji.

Wieczorami uczestniczyliśmy we mszach św. po których podsumowywaliśmy dzień. Było wiele dobra, radości i chociaż czasem trzeba było coś naprawić to wszyscy mieliśmy uśmiechy na twarzach. W drodze powrotnej do Grójca wstąpiliśmy do Krynicy na zakupy i oscypki :)

NIEDZIELA

001002003

NARTY

023024025

BASEN

046047048

ŁYŻWY

051052053

MSZA ŚWIĘTA

061062063

DYSKOTEKA

066067068

KULIG

070071072

OSTATNI WIECZÓR

082083084

 KADRA

097098099


Poprawiony: czwartek, 09 marca 2017 22:24
 
KATECHEZY DLA DOROSŁYCH PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 03 września 2016 21:19

KATECHEZY DLA DOROSŁYCH

KAŻDY II CZWARTEK MIESIĄCA PO MSZY ŚW. WIECZORNEJ

W KOŚCIELE ŚW. MIKOŁAJA W GRÓJCU

Temat:

„JAK wierzę?"

Plan katechez:

  1. 8.09.2016 r.
    „Wierzę" – jak poznać Boga, czyli o uzdrowieniu ludzkiego intelektu.
  2. 13.10.2016 r.
    „Wierzę w Boga Ojca" – na ile ufam Bogu, czyli o dobrze wymierzonym skoku w ciemność.
  3. 10.11.2016 r.
    „Wierzę w Boga Stworzyciela" – co myślę o dogmatach, czyli o oszukiwaniu siebie i innych.
  4. 8.12.2016 r.
    „Wierzę w Boga Stworzyciela rzeczy niewidzialnych" – jakie wybieram wartości, czyli „Sen nocy letniej".
  5. 12.01.2017 r.
    „Wierzę w Jezusa Chrystusa" – czy współpracuję z Bogiem, czyli o potrzebie odwagi w modlitwie.
  6. 9.02.2017 r.
    „Wierzę w Ducha Świętego" – czy mam świadomość zagrożeń wiary, czyli o przebiegłości szatana.
  7. 9.03.2017 r.
    „Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół" – czy rozmawiam z innymi o Bogu, czyli o szanowaniu ludzkich uczuć.
  8. 13.04.2017 r.
    WIELKI CZWARTEK – NIE MA KATECHEZY
  9. 11.05.2017 r.
    „Wierzę w zmartwychwstanie i życie wieczne" – co czynię dla bliźniego, czyli o wierze, która rodzi miłość.
  10. 8.06.2017 r.
    „Niech życie będzie jak AMEN" – jak przeżywać liturgię, czyli o „pannach mądrych i głupich".
Poprawiony: czwartek, 02 marca 2017 21:30
 
Kazimierz Kardynał Nycz PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
czwartek, 02 marca 2017 21:30

List Arcybiskupa

Warszawskiego

na Wielki Post

Drodzy Bracia i Siostry!

Usłyszeliśmy przed chwilą słowa: Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel…

Słowa te stawiają przed naszymi oczami dramatyczną prawdę o sile pokusy. Kuszeni byli nasi prarodzice, kuszony był Jezus, kuszeni byli święci, kuszeni jesteśmy także my.

Gdybyśmy nie byli kuszeni – nie poznalibyśmy swej siły ani swej słabości.

Gdybyśmy nie byli kuszeni – nie wzrastalibyśmy w wolności.

Gdybyśmy tak jak Jezus nie poddawali się pokusom – oszczędzilibyśmy sobie i innym wielu cierpień.

Poprawiony: czwartek, 02 marca 2017 21:38
Więcej…
 
Nina Peszek PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 marca 2017 21:34

Święty Ojciec Pio

Kapucyn

naznaczony stygmatami

O życiu o. Pio powstały filmy, wydano wiele książek i opracowań na podstawie przeogromnej dokumentacji. Urodził się 25 maja 1887 r. w Pietrelcinie we Włoszech. Na chrzcie otrzymał imię Francesco. W 1903 r. Francesco Forgione, niespełna szesnastoletni chłopiec stawia pierwsze kroki śladami św. Franciszka z Asyżu – nakłada habit kapucyński przyjmując imię Pio (Pius).

Jego droga do kapłaństwa nie była łatwa – przerywana okresami choroby. Po prawie siedmiu latach w 1910 r. został brat Pio wyświęcony na kapłana. Z tej okazji powiernik i doradca o. Pio – ojciec Agostino wygłosił oficjalną mowę, zwracając się do nowego kapłana: „Nie masz dobrego zdrowia i nie możesz być kaznodzieją. Życzę ci więc, byś został wielkim spowiednikiem". I rzeczywiście był o. Pio wielkim, niezwykłym i niestrudzonym spowiednikiem. Zdarzało się, że uzupełniał wyznawanie grzechów i wydobywał takie, których grzesznik zapomniał lub wstydził się wyznać. Bywało i tak, że sam szczegółowo wyliczał grzechy penitenta, zwalniając go z kłopotliwego obowiązku. Miał bowiem dar przenikania myśli i serc.

Poprawiony: niedziela, 05 marca 2017 09:38
Więcej…
 
Chóry parafialne PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 04 marca 2017 21:17

CHÓRY PRZY NASZEJ PARAFII

Chór parafialny

Historia chóru przy parafii Świętego Mikołaja w Grójcu swoim początkiem sięga lat dwudziestych ubiegłego wieku. Wówczas to organista pan Edward Kwieciński zainicjował powstanie naszego chóru. On i jego podopieczni śpiewali na chwałę Panu do 1939 roku.

II wojna światowa przerwała próby chóru. Dopiero po 1945 roku, chór ponownie rozpoczął swoją działalność, która trwa do dnia dzisiejszego.

Na przestrzeni ostatnich 78 lat, zmieniali się kierownicy chóru, organiści, a także sami chórzyści. Warto przy tej okazji również wspomnieć, że skład naszego zespołu tworzyły cale rodziny, gdzie tradycja śpiewu kościelnego była przekazywana z pokolenia na pokolenie.

Także i teraz w składzie naszego zespołu śpiewają dzieci, wnuczki byłych chórzystów.

Poprawiony: sobota, 04 marca 2017 21:47
Więcej…
 
POPIELEC PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 15 lutego 2015 20:29

KS. ZBIGNIEW SUCHECKI

ŚRODA POPIELCOWA

To dzień zupełnie inny niż pozostałe dni w roku. Przypomina, że skończył się karnawał i rozpoczyna Wielki Post. Nie zobowiązuje do udziału we Mszy św., a gromadzi wiele ludzi w kościołach – mimo, ze jest to normalny dzień pracy. Czasami są takie tłumy w kościele, że można do frekwencji w najważniejsze święta chrześcijańskie.

W tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych, za pomocą której co roku układany jest kalendarz, zajmuje miejsce wśród uroczystości (Narodzenia Pańskiego, Objawienia, Wniebowstąpienia, Zesłania Ducha Świętego, Niedziel Adwentu, Wielkiego Postu, Okresu Wielkanocnego, dni Wielkiego Tygodnia i Oktawy Wielkanocy), a w żaden sposób nie może być nazwany uroczystością, czego wyrazem jest choćby obowiązujący tego dnia post porównywalny z tym, który obowiązuje katolików jeszcze tylko w Wielki Piątek.

Obrzęd posypania głów popiołem też jest ewenementem. W Kościele pierwszych wieków biskup naznaczał w ten sposób jedynie tych, którzy czynili publiczną pokutę i aż do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Z czasem obrzęd ten stał się znakiem postu i pokuty, odprawianej prywatnie przez wszystkich wiernych, w łączności z innymi członkami Kościoła.

W Środę Popielcową, w trakcie posypywania głów popiołem, kapłan wypowiada słowa z Pisma Świętego. Ma do wyboru dwa zdania i warto pamiętać, które z nich będzie przeznaczone dla nas w danym roku. Jeśli usłyszymy: Prochem jesteś i w proch się obrócisz (Rdz 3,19), uświadamiamy sobie własną słabość, ułomność, przemijanie. A jeśli: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię! (Mk 1,15), przypominamy sobie, ile jeszcze mamy w sobie zła, jaka praca nas czeka. Może zastanawiamy się, co mają wspólnego ze sobą te dwa fragmenty Biblii. Otóż ich wspólnym mianownikiem jest zaufanie Bogu.

Tylko w Nim mamy pewność życia, tylko On może nadać sens naszej szarej codzienności. Kto ufa własnym siłom, srodze się zawiedzie. Jeśli uzmysłowimy sobie własną bezradność wobec śmierci i grzechu, jesteśmy na dobrej drodze. Pozostaje do wykonania tylko jeden krok - krok w stronę Boga. Mamy go czynić każdego dnia, nie tylko w tę jedną środę w roku. Popielec to ani nie ósmy sakrament, ani zwyczajna tradycja ojców. To autentyczny znak oddania się Bogu - oddania Mu naszego życia i grzeszności. Znów można zacząć od nowa.

POPIÓŁ

Od niepamiętnych czasów popiół jest obrazem ułomności i przemijania człowieka, znakiem żałoby i pokuty. Nie tylko u Izraelitów, ale u Egipcjan, Arabów i Greków posypywanie głowy popiołem wyrażało skargę, smutek, skruchę, pokutę. Na tym tle zrozumiałe są starochrześcijańskie zwyczaje i formy pokutne: rozpoczynając publiczną pokutę wielcy grzesznicy przywdziewali zgrzebne szaty i włosiennice, posypywali sobie głowy popiołem, żyli o chlebie i wodzie. Począwszy od VII w. Środa Popielcowa była dniem rozpoczynającym liturgiczny okres pokuty. Za takie grzechy jak: morderstwo, nierząd, zaparcie się wiary... nakładano ciężkie praktyki pokutne i wykluczano z liturgii eucharystycznej od Środy Popielcowej aż do Wielkiego Czwartku. Praktykowanie pokuty publicznej traciło z czasem na znaczeniu, aż wreszcie zanikło. Przetrwał jednak duch pokuty i ceremonia posypywania popiołem. Papież Urban II polecił ją wszystkim wierzącym na rozpoczęcie Wielkiego Postu, który jest czasem powszechnej pokuty.

POST ŚCISŁY

Post jest szczególnym sposobem udziału w tajemnicy Męki Jezusa Chrystusa. Zgodnie z rozporządzeniem Konferencji Episkopatu w Polsce powinniśmy przestrzegać następujących przepisów postnych: Wierni, którzy ukończyli 14. rok życia, są zobowiązani do zachowania w ciągu całego życia wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych we wszystkie piątki całego roku i w Środę Popielcową. Nakaz ten nie obowiązuje, jeżeli zgodnie z przepisami liturgicznymi w piątek przypada uroczystość. Natomiast wierni między 18. a 60. rokiem życia, oprócz wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych są zobowiązani do zachowania postu ścisłego w Środę Popielcową i Wielki Piątek. Post ścisły pozwala na jednorazowy posiłek do syta oraz na dwa skromne posiłki w ciągu dnia (por. kan. 1251 KPK).

Jest jeszcze tak zwany post przygotowawczy. Obowiązuje na godzinę przed przyjęciem Komunii świętej. Wywodzi się on z czasów starożytnych, gdy Komunia święta była pierwszym przyjmowanym w ciągu dnia pokarmem.

ks. Zbigniew Suchecki

Poprawiony: środa, 10 lutego 2016 09:48
 
« pierwszapoprzednia12345678910następnaostatnia »

Strona 1 z 13

Obserwuj nas na:

Reklama

Ogłoszenia

PODZIEL SIĘ SERCEM
i 1% podatkiem.
Nie szukaj daleko!
LUDZIE STARSI
z Domu Opieki w Grójcu

czekają na Twoją pomoc!

JAK WYPEŁNIĆ PIT?

Kursy przedmałżeńskie

8 stycznia 2017 roku

o godz. 18.00
rozpoczęły się spotkania przygotowujące
do Sakramentu Małżeństwa.

Kurs obejmuje:
10 spotkań w Domu Parafialnym (kolejne niedziele - godz. 18.00)
3 w Poradni Rodzinnej.

Zakończenie kursu
- 12 marca 2017 r.

TERMINY NASTĘPNYCH KURSÓW:

II edycja - 26.03 - 11.06.2017

III edycja - 24.09 - 03.12.2017

Spotkania odbywają się
w domu katechetycznym
w niedziele o godz. 18.00.

Poradnia Rodzinna
czynna w I i III czwartek miesiąca
od godz. 18.00
w kancelarii parafii
Miłosierdzia Bożego
w Grójcu.

Ewangelia

19.03.2017

III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Słowa Ewangelii
według św. Jana

Jezus źródłem wody tryskającym ku życiu wiecznemu

J 4, 5-42

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny.

Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności.

Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?» Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem.

Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić", to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej».

Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?»

W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu».

Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać».

A On jej odpowiedział: «Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj!»

A kobieta odrzekła Mu na to: «Nie mam męża». Rzekł do niej Jezus: «Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża. Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą».

Rzekła do Niego kobieta: «Panie, widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga».

Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie».

Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko».

Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię».

Na to przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Żaden jednak nie powiedział: «Czego od niej chcesz? – lub: Czemu z nią rozmawiasz?» Kobieta zaś zostawiła swój dzban i odeszła do miasta. I mówiła ludziom: «Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem?» Wyszli z miasta i szli do Niego.

Tymczasem prosili Go uczniowie, mówiąc: «Rabbi, jedz!» On im rzekł: «Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie». Mówili więc uczniowie między sobą: «Czyż Mu kto przyniósł coś do zjedzenia?»

Powiedział im Jezus: «Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło. Czyż nie mówicie: „Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa?" Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak się bielą na żniwo. Żniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem. Tu bowiem okazuje się prawdziwym powiedzenie: Jeden sieje, a drugi zbiera. Ja was wysłałem, abyście żęli to, nad czym wy się nie natrudziliście. Inni się natrudzili, a wy w ich trud weszliście».

Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety świadczącej: «Powiedział mi wszystko, co uczyniłam».

Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».


Oto słowo Pańskie

Pragnienie to krzyk serca, jak to określił św. Augustyn. Można pragnąć wielu rzeczy przyziemnych. I co z tego? Jeśli nie ma Źródła – wciąż jest się na pustyni. Trwamy

w wielkopostnym oczekiwaniu. Nasze pragnienia-marzenia mogą stać się pustynią, przyziemną pożądliwością, dobrze znaną chęcią świętego spokoju. Pragnienie wody wszechmocnego Boga spotyka się dziś z pragnieniem wody zwyczajnej kobiety. W rozmowie przy studni Jezus otwarcie z nią rozmawia o jej życiu, o pragnieniach i tęsknotach. Nigdy nie wiadomo, co nas prowadzi do Boga. Ją zaprowadziło spragnienie. Jezus nie boi się spotkania z człowiekiem. Nie boi się zacząć trudnej rozmowy, w niektórych wątkach bardzo bolesnej, bo dotyczy trudnych przestrzeni życia.

Ks. Kamil Falkowski

Matka płacząca nad zmarłym synem jest obrazem Kościoła, który jak matka płacze nad każdym swoim dzieckiem, kiedy ono się zagubi w niewierze. Jeśli we wspólnocie wiernych nie ma bólu z powodu tego, że ktoś z jej członków stracił wiarę, albo popadł w grzechy znaczy to, że cała wspólnota uległa jakieś śmiertelnej chorobie.

Kościół to ma w swojej naturze, że płacze kiedy z jego dziećmi dzieje się coś złego.

Nigdy jeszcze nie widziano, żeby nieboszczyk płakał na własnym pogrzebie. Ale to właśnie dlatego niektóre stany duchowe nazywamy śmiercią duszy. Człowiek potrafi się tak duchowo zagubić, że już nie zdaje sobie sprawy ze swojego nieszczęścia.   Tylko matka Kościół i jego żyjące dzieci płaczą nad jego śmiercią.

Tym płaczący Kościół różni się od wdowy z Naim, że zna moc Chrystusa Pana i błaga Go o to, żeby wskrzesił mu zmarłe dziecko. To pobudza Kościół do nadziei na odzyskanie najbardziej nawet zagubionych grzeszników.

Modlitwa za Kapłanów

Ojcze Niebieski,
w  Roku Kapłańskim,
który dałeś Twojemu Kościołowi
prosimy Cię
za wszystkimi kapłanami świata.
Przyjdź ich pobłogosławić,

uczyń owocną ich posługę.
Daj Twoim pasterzom
przez wstawiennictwo
świętego Proboszcza z Ars
serce podobne
do serca Twojego Syna.
Wzbudź przez
Twojego Ducha Świętego
liczne powołania kapłańskie.
Amen

Kto jest Online

Naszą witrynę przegląda teraz 5 gości 

Myśli Jana Pawła II

Nie ulegajcie słabościom!

Nie dajcie się zwyciężyć złu!

Jeśli widzisz, że brat Twój upada podźwignij go,

a nie pozostaw w zagrożeniu.

Gazeta parafialna

MIESIĘCZNIK

2016-17

WRZESIEŃ

Nicolaus + Dodatek

Magis

Mikołajek

PAŹDZIERNIK

Nicolaus + Dodatek

Magis

Mikołajek

LISTOPAD

Nicolaus + Dodatek

Mikołajek

GRUDZIEŃ

Nicolaus + Dodatek

Magis

Mikołajek

STYCZEŃ

Nicolaus + Dodatek

Mikołajek

LUTY

Nicolaus + Dodatek

Magis

Mikołajek

MARZEC

Nicolaus + Dodatek

Mikołajek

2015-16

WRZESIEŃ

Nicolaus

Dodatek dla małżeństw

Dodatek dla młodzieży - Magis

PAZDZIERNIK

Nicolaus

Dodatek dla małżeństw

Dodatek dla młodzieży - Magis

LISTOPAD

Nicolaus

Dodatek dla małżeństw

Dodatek dla młodzieży - Magis

GRUDZIEŃ

Nicolaus

Dodatek dla małżeństw

Dodatek dla młodzieży - Magis

STYCZEŃ 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw

Dodatek dla dzieci - Mikołajek

LUTY 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw
Dodatek dla dzieci - Mikołajek

MARZEC 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw
Dodatek dla młodzieży - Magis

KWIECIEŃ 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw
Dodatek dla dzieci - Mikołajek

MAJ 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw
Dodatek dla młodzieży - Magis

CZERWIEC 2016

Nicolaus
Dodatek dla małżeństw
Dodatek dla dzieci - Mikołajek

NICOLAUS - 2015
1(14)/4-01-15

2(15)/11-01-15

3(16)18-01-15

4(17)25-01-15

5(18)1-02-15

6(19)8-02-15

7(20)15-02-15

8(21)22-02-15

9(22)1-03-15

10(23)8-03-15

11(24)15-03-15

12(25)22-03-15

13(26)29-03-15

14(27)5-04-15

15(28)12-04-15

16(29)19-04-15

17(30)26-04-15

18(31)3-05-15

19(32)10-05-15

20(33)17-05-15

21(34)24-05-15

22(35)31-05-15

23(36)7-06-15

24(37)14-06-15

25(38)21-06-15

26(39)28-06-15

DODATKI

MIKOŁAJEK Nr 1/2014

MIKOŁAJEK Nr 2/2015

2014

Nr 1/5-10-14

Nr 2/12-10-14

Nr 3/19-10-14

Nr 4/26-10-14

Nr 5/2-11-14

Nr 6/9-11-14

Nr 7/16-11-14

Nr 8/23-11-14

Nr 9/30-11-14

Nr 10/7-12-14

Nr 11/14-12-14

Nr 12/21-12-14

Nr 13/28-12-14


Kontakt

PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA

ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W GRÓJCU

05-600 Grójec, ul. Worowska 1

tel. (48) 664 23 65

E-mail: sw.mikolaj.grojec@gmail.com

Nasz profil na Facebooku: www.facebook.com/MikolajGrojec

Nr konta naszej Parafii:
Rzymskokatolicka parafia p.w. św. Mikołaja
Bank Spółdzielczy w Grójcu, ul. Jatkowa 3
17912800022001000002730001

Proboszcz: ks. Zbigniew Suchecki


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Joomla Template, php hosting. Valid XHTML and CSS.