logo

Home
Z życia parafii
PAPIEŻ FRANCISZEK DO MŁODYCH PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
piątek, 22 kwietnia 2016 15:48

Orędzie

na Jubileusz Miłosierdzia

chłopców i dziewcząt

Stawajcie się miłosierni na podobieństwo Ojca

Drodzy chłopcy i dziewczęta,

Kościół przeżywa Rok Święty Miłosierdzia, który jest czasem łaski, pokoju, nawrócenia i radości, obejmującym wszystkich: dużych i małych, bliskich i dalekich. Nie ma takich granic i odległości, które mogłyby przeszkodzić  miłosierdziu Ojca, by do nas dotarło i stało się obecne pośród nas.  Drzwi Święte są już otwarte w Rzymie i we wszystkich diecezjach świata.

Poprawiony: sobota, 23 kwietnia 2016 08:57
Więcej…
 
Adhortacja Franciszka PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
piątek, 08 kwietnia 2016 14:29

O miłości w rodzinie

 
Niedziela Miłosierdzia Bożego PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 02 kwietnia 2016 20:20

Akt oddania się

Miłosierdziu Bożemu

O najmiłosierniejszy Jezu,
Twoja dobroć jest nieskończona,
a skarby łask nieprzebrane.
Ufam bezgranicznie Twojemu miłosierdziu,
które jest ponad wszystkie dzieła Twoje.
Oddaję się Tobie całkowicie i bez zastrzeżeń,
ażeby w ten sposób móc żyć i dążyć
do chrześcijańskiej doskonałości.
Pragnę szerzyć Twoje miłosierdzie
poprzez spełnianie dzieł miłosierdzia,
tak wobec duszy, jak i ciała,
zwłaszcza starając się o nawrócenie grzeszników,
niosąc pociechę potrzebującym pomocy,
chorym i strapionym.
Strzeż mnie więc, o Jezu,
jako własności swojej i chwały swojej.
Jakkolwiek czasami drżę ze strachu,
uświadamiając sobie słabość moją,
to jednocześnie mam bezgraniczną ufność
w Twoje miłosierdzie.
Oby wszyscy ludzie poznali zawczasu
nieskończoną głębię Twego miłosierdzia,
zaufali Mu i wysławiali Je na wieki.
Amen.

Poprawiony: sobota, 02 kwietnia 2016 20:27
 
Marcin Grzędowski PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 02 kwietnia 2016 19:43

Polonia Semper Fidelis –

refleksja przed 1050 rocznicą Chrztu Polski

Niebawem obchodzić będziemy święta wielkanocne, a za miesiąc upłynie 1050 lat od fundamentalnego wydarzenia w historii Polski – chrztu Mieszka I, który miał miejsce najprawdopodobniej w wielką sobotę - 14 kwietnia 966 r. Mimo wątpliwości historycy dość zgodnie przyjmują ten dzień za początek polskiego chrześcijaństwa.

Nie posiadamy danych na temat uroczystości chrztu. Dysponujemy jedynie informacjami z Kroniki Thietmara z Mersenburga (spisana ok. 50 lat po chrzcie Mieszka), Kroniki Galla Anonima (ok 150 lat po chrzcie), wtórnych przekazów Wincentego Kadłubka, Jana Długosza i XIII wiecznych Roczników. Nie znamy dokładnej daty, miejsca ani szafarza sakramentu. Możliwe są jednak ustalenia na podstawie dostępnych danych.

Historycy wskazują na 966 r., a dokładniej na wielką sobotę czyli 14 kwietnia. Zgodnie z praktyką Kościoła osoby dorosłe przygotowywały się do przyjęcia sakramentów przez kilka lat, podejmując praktyki pobożne i ćwiczenia duchowe. Okres ten zwany był katechumenatem. Chrzest udzielany był w czasie liturgii wigilii paschalnej w wielką sobotę.

Toczą się spory co do imienia chrzcielnego Mieszka. Historycy wymieniają imiona: Mieczysław, Michał, Dogobert. Gerard Labuda przekonuje jednak, że należy pozostać przy imieniu Mieszko.

Jako miejsce chrztu wskazywane są Praga, Ratyzbona, Poznań, Gniezno a także Ostrów Lednicki, gdzie w kaplicy pałacowej odkryto dwa baptysteria - w tym jedno zarezerwowane dla księcia. Prawdopodobnie wybudowano je na uroczystość chrztu Mieszka i jego drużyny. Chrzest w tym miejscu podkreślałby także znaczenie w szeregu władców europejskich i suwerenność władcy.

Zgodnie z praktyką Kościoła sakramenty inicjacji chrześcijańskiej – chrzest, bierzmowanie i eucharystię udzielano dorosłym podczas jednego obrzędu, któremu zazwyczaj przewodniczył biskup. Ze względu na pozycję Mieszka – księcia dużej społeczności słowiańskiej - oczywistym wydaje się, że chrztu udzielił biskup. Ponieważ Czesi nie posiadali biskupstwa do 973 r. tezę o chrzcie Mieszka w Pradze należy odrzucić. Jako szafarza sakramentu chrztu historycy wskazywali biskupa Ratyzbony Michała. Thietmar z Mersenburga wspomina biskupa misyjnego Jordana, zwanego biskupem polskim który swoją osobą podkreślał znaczenie księcia przyjmującego chrzest.

Poprawiony: sobota, 02 kwietnia 2016 19:55
Więcej…
 
Katarzyna Szczygielska PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 02 kwietnia 2016 19:57

Witraż w naszym Kościele

W tym roku obchodzimy jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski. Nie sposób przemilczeć o istnieniu witraża, który znajduje się w naszej świątyni i przypomina to wiekopomne wydarzenie. Wchodzimy głównym wejściem do kościoła i spoglądamy w lewo. Piękny widok Mieszka I klęczącego przed biskupem i przyjmującego chrzest. Wedle źródeł historycznych, jest to prawdopodobnie biskup Jordan, późniejszy metropolita poznański. W lewej ręce biskupa - niewielki dzbanuszek, z którego na głowę władcy wylewa się woda. Prawa ręka wzniesiona w geście błogosławieństwa. Obok Mieszka leży nakrycie głowy i miecz. Na samej górze krzyż, od którego rozchodzą się świetliste promienie, jakby nasz Zbawiciel już w tamtej chwili zalewał kraj szczególnymi łaskami. Nikomu nie trzeba przypominać, jak wielu łask doświadczamy od tamtej pory jako Naród! Scena jest dostojna i poważna. Nikt z patrzących nie może mieć wątpliwości, że chrzest władcy Polski otwiera całkiem nowy rozdział w historii Polski...

Poprawiony: sobota, 02 kwietnia 2016 20:03
 
Droga Krzyżowa ulicami miasta PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 19 marca 2016 21:49

Przeszliśmy śladami Chrystusa

Co roku mieszkańcy naszego miasta idą śladami Chrystusa od grójeckiej świątyni św. Mikołaja do kościoła Bożego Miłosierdzia. Krzyż niesiony jest przez kapłanów, członków Akcji Katolickiej, grupy Ojca Pio, Żywego Różańca, Rodziny Radia Maryja, Św. Faustyny, duszpasterstwa młodzieży Magis, siostry zakonne, ministrantów, członków chóru, scholii młodzieżowej, a także przez przedstawicieli wojska, straży pożarnej, służby zdrowia i nauczycieli. W tym roku rozważania przy każdej stacji zaczynały się fragmentem biblijnym a kończyły się modlitwą do Jezusa miłosiernego, co bezpośrednio nawiązuje do przeżywanego Jubileuszu Roku Miłosierdzia.

CSC_0017CSC_0025CSC_0074CSC_0076CSC_0083CSC_0084CSC_0085CSC_0086

Co roku mieszkańcy naszego miasta idą śladami Chrystusa od grójeckiej świątyni św. Mikołaja do kościoła Bożego Miłosierdzia. Krzyż niesiony jest przez kapłanów, członków Akcji Katolickiej, grupy Ojca Pio, Żywego Różańca, Rodziny Radia Maryja, Św. Faustyny, duszpasterstwa młodzieży Magis, siostry zakonne, ministrantów, członków chóru, scholii młodzieżowej, a także przez przedstawicieli wojska, straży pożarnej, służby zdrowia i nauczycieli. W tym roku rozważania przy  każdej stacji zaczynały się fragmentem biblijnym a kończyły się modlitwą do Jezusa miłosiernego, co bezpośrednio nawiązuje do przeżywanego Jubileuszu Roku Miłosierdzia.

Poprawiony: sobota, 19 marca 2016 21:54
 
Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 27 lutego 2016 19:05

Orędzie Ojca Świętego Franciszka

na Wielki Post 2016

Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary (Mt 9,13).
Dzieła miłosierdzia na drodze jubileuszu.

1. Maryja, ikona Kościoła, który ewangelizuje, bo jest ewangelizowany

W bulli ogłaszającej Jubileusz napisałem: „Niech Wielki Post w Roku Jubileuszowym będzie przeżywany jeszcze bardziej intensywnie, jako ważny moment, by celebrować miłosierdzie Boga i go doświadczać” („Misericordiae vultus”, 17). Przez wezwanie do słuchania Słowa Bożego oraz inicjatywę „24 godziny dla Pana” pragnąłem podkreślić prymat modlitewnego słuchania Słowa Bożego, zwłaszcza prorockiego. Miłosierdzie Boże jest bowiem przesłaniem skierowanym do świata, ale każdy chrześcijanin jest powołany do tego, by sam go doświadczył. Dlatego w czasie Wielkiego Postu roześlę Misjonarzy Miłosierdzia, aby byli dla wszystkich żywym znakiem Bożego przebaczenia i bliskości.

Po przyjęciu od archanioła Gabriela Dobrej Nowiny Maryja w Magnificat profetycznie sławi miłosierdzie, z którym Bóg Ją wybrał. Tym samym zaręczona z Józefem Dziewica z Nazaretu stała się doskonałą ikoną Kościoła, który ewangelizuje, bo sam był i jest nieustannie ewangelizowany za sprawą Ducha Świętego, który zapłodnił Jej dziewicze łono. W tradycji prorockiej miłosierdzie – jak wskazuje etymologia tego słowa – ma ścisły związek z matczynym łonem (rahamim) i z dobrocią wielkoduszną, wierną i współczującą (hesed), praktykowaną w związkach małżeńskich i w rodzinie.

2. Przymierze Boga z ludźmi: historia miłosierdzia

Tajemnica Bożego Miłosierdzia objawia się w dziejach przymierza między Bogiem i Izraelem. Bóg jest bowiem zawsze bogaty w miłosierdzie, w każdych okolicznościach gotowy otoczyć swój lud wielką czułością i współczuciem, zwłaszcza w najbardziej dramatycznych momentach, gdy niewierność zrywa przymierze i trzeba je na nowo ustanowić, w sposób bardziej stabilny, w sprawiedliwości i prawdzie. Jest to prawdziwy dramat miłości, w którym Bóg odgrywa rolę zdradzonego Ojca i męża, a Izrael – niewiernych syna/córki i małżonki. Właśnie obrazy z życia rodzinnego – jak w Księdze Ozeasza (por. Oz 1-2) – pokazują, jak bardzo Bóg pragnie związać się ze swoim ludem.

Ten dramat miłości osiągnął swój szczyt w Synu, który stał się człowiekiem. Jego Bóg napełnił swoim bezgranicznym miłosierdziem, czyniąc z Niego „wcielone Miłosierdzie” (por. „Misericordiae vultus”, 8). Jako człowiek, Jezus z Nazaretu jest w pełni synem Izraela. Uosabia owo doskonałe słuchanie Boga, które jest wymagane od każdego Żyda w Szema Jisrael, jeszcze dzisiaj stanowiące sedno przymierza Boga z Izraelem: „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5). Syn Boży jest Oblubieńcem czyniącym wszystko, by zdobyć miłość swojej Oblubienicy, z którą łączą Go więzy bezwarunkowej miłości, uwidoczniającej się w wiecznych zaślubinach z nią.

To jest pulsujące serce kerygmatu apostolskiego, w którym Boże miłosierdzie ma centralne i fundamentalne miejsce. On jest „pięknem zbawczej miłości Boga objawionej w Jezusie Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał” (por. „Evangelii gaudium”, 36), głównym orędziem, „do którego trzeba stale powracać i słuchać na różne sposoby i które trzeba stale głosić podczas katechezy” (tamże, 164). Miłosierdzie zatem „wyraża zachowanie Boga w stosunku do grzesznika, ofiarując mu jeszcze jedną możliwość skruchy, nawrócenia i wiary” („Misericordiae vultus”, 21), a tym samym odbudowania relacji z Nim. W Jezusie ukrzyżowanym Bóg pragnie dotrzeć do grzesznika, który odszedł najdalej, tam właśnie, gdzie się zagubił i od Niego oddalił. Robi to z nadzieją, że zdoła poruszyć zatwardziałe serce swojej Oblubienicy.

3. Uczynki miłosierdzia

Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości, sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia. Wciąż nowym się cudem jest, że miłosierdzie Boże może opromienić życie każdego z nas, pobudzając nas do miłości bliźniego i tego, co tradycja Kościoła nazywa uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy. Przypominają nam one o tym, że nasza wiara wyraża się w konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w zaspokajaniu potrzeb jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni: karmienie, nawiedzanie, pocieszanie, pouczanie. Dlatego pragnąłem, „aby chrześcijanie zastanowili się podczas Jubileuszu nad uczynkami miłosierdzia względem ciała i względem duszy. Będzie to sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie” („Misericordiae vultus”, 15). Bowiem to w człowieku ubogim ciało Chrystusa „staje się znów widoczne w umęczonych, poranionych, ubiczowanych, niedożywionych, uciekinierach…, abyśmy mogli Go rozpoznać, dotknąć i troskliwie Mu pomóc” (tamże). Jest niebywała i skandaliczna tajemnica przedłużającego się w dziejach cierpienia niewinnego Baranka, krzaku gorejącego bezinteresowną miłością, przed którym można tylko, jak Mojżesz, zdjąć z nóg sandały (por. Wj 3, 5); a tym bardziej, gdy ubogim jest brat lub siostra w Chrystusie, cierpiący z powodu swojej wiary.

W obliczu tej miłości potężnej jak śmierć (por. Pnp 8, 6) najnędzniejszym ubogim jest ten, kto nie chce przyznać, że nim jest. Wydaje mu się, że jest bogaty, a w rzeczywistości jest najuboższy z ubogich. A to dlatego, że jest niewolnikiem grzechu, który każe mu używać swego bogactwa i władzy nie po to, by służyć Bogu i bliźnim, ale by zagłuszyć w sobie głęboką świadomość, że i on w rzeczywistości jest tylko ubogim żebrakiem. Im większym bogactwem i władzą dysponuje, tym większe może się stać jego kłamliwe zaślepienie. Dochodzi do tego, że nie chce nawet widzieć ubogiego Łazarza, żebrzącego u drzwi jego domu (por. Łk 16, 20-21), który jest figurą Chrystusa żebrzącego w ubogich o nasze nawrócenie. Łazarz stanowi możliwość nawrócenia, którą Chrystus nam daje, a której być może nie widzimy. Temu zaślepieniu towarzyszy pełne pychy delirium wszechmocy, w którym rozlegają się złowieszczo szatańskie słowa: „będziecie jak Bóg” (Rdz 3, 5), będące źródłem każdego grzechu. To delirium może przyjąć formę społeczną i polityczną, jak pokazały systemy totalitarne XX w. i jak pokazują dzisiaj ideologie promujące jedyną słuszną myśl oraz techno-naukę, dążące do tego, by Bóg stał się nieistotny, a człowiek został sprowadzony do masy, którą można posługiwać się w sposób instrumentalny. Obecnie mogą to pokazywać także struktury grzechu związane z modelem fałszywego rozwoju, opartego na kulcie pieniądza, który zobojętnia na los ubogich bogatsze osoby i społeczeństwa, które zamykają przed nimi drzwi, odmawiając nawet ich zobaczenia.

Dla wszystkich zatem Wielki Post w tym Roku Jubileuszowym jest sprzyjającym czasem, by wreszcie móc wyjść z wyobcowania poprzez słuchanie Słowa Bożego oraz uczynki miłosierdzia. Poprzez uczynki względem ciała dotykamy ciała Chrystusa w braciach i siostrach, którzy potrzebują, by ich nakarmić, odziać, przyjąć do domu i nawiedzić, a poprzez uczynki duchowe – dawanie rad, pouczanie, darowanie uraz, upominanie i modlitwę, obcujemy bardziej bezpośrednio z naszą własną grzesznością. Z tego powodu uczynków względem ciała i względem ducha nigdy nie należy od siebie oddzielać. Bowiem właśnie wtedy, gdy dotyka w ubogim człowieku ciała Chrystusa Ukrzyżowanego, grzesznik może otrzymać w darze uświadomienie sobie, że on sam jest biednym żebrakiem. Na tej drodze także „pyszniący się”, „władcy”, „bogacze”, o których mówi Magnificat, mają możliwość spostrzeżenia, że są niezasłużenie miłowani przez Chrystusa ukrzyżowanego, który umarł i zmartwychwstał również dla nich. Tylko ta miłość może zaspokoić pragnienie nieskończonego szczęścia i miłości, które człowiek usiłuje osiągnąć, łudząc się, że je znajdzie w kulcie wiedzy, bogactwa i władzy. Jest jednak zawsze niebezpieczeństwo, że coraz szczelniej zamykając się na Chrystusa, który w ubogich i potrzebujących wciąż puka do drzwi ich serc, pyszni, możni i bogaci skażą sami siebie na tę wieczną otchłań samotności, którą jest piekło. Dlatego dla nich i dla nas wszystkich na nowo rozbrzmiewają pełne bólu słowa Abrahama: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” (Łk 16, 29). Słuchanie Słowa i wprowadzanie go w życie przygotowuje nas w najlepszy sposób do świętowania ostatecznego zwycięstwa nad grzechem i nad śmiercią zmartwychwstałego Oblubieńca, Tego, który pragnie oczyścić swą Oblubienicę, która oczekuje na Jego przybycie.

Nie zmarnujmy tego czasu Wielkiego Postu, który sprzyja nawróceniu! Prośmy o to przez macierzyńskie wstawiennictwo Dziewicy Maryi, która jako pierwsza, w obliczu wielkiego Bożego miłosierdzia, jakim Bóg Ją darmo obdarował, uniżyła się (por. Łk 1, 48) mówiąc, że jest pokorną służebnicą Pańską (por. Łk 1, 38).

Franciscus

Watykan, 4 października 2015 r.,
w święto św. Franciszka z Asyżu

 
POPIELEC PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 15 lutego 2015 20:29

KS. ZBIGNIEW SUCHECKI

ŚRODA POPIELCOWA

To dzień zupełnie inny niż pozostałe dni w roku. Przypomina, że skończył się karnawał i rozpoczyna Wielki Post. Nie zobowiązuje do udziału we Mszy św., a gromadzi wiele ludzi w kościołach – mimo, ze jest to normalny dzień pracy. Czasami są takie tłumy w kościele, że można do frekwencji w najważniejsze święta chrześcijańskie.

W tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych, za pomocą której co roku układany jest kalendarz, zajmuje miejsce wśród uroczystości (Narodzenia Pańskiego, Objawienia, Wniebowstąpienia, Zesłania Ducha Świętego, Niedziel Adwentu, Wielkiego Postu, Okresu Wielkanocnego, dni Wielkiego Tygodnia i Oktawy Wielkanocy), a w żaden sposób nie może być nazwany uroczystością, czego wyrazem jest choćby obowiązujący tego dnia post porównywalny z tym, który obowiązuje katolików jeszcze tylko w Wielki Piątek.

Obrzęd posypania głów popiołem też jest ewenementem. W Kościele pierwszych wieków biskup naznaczał w ten sposób jedynie tych, którzy czynili publiczną pokutę i aż do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Z czasem obrzęd ten stał się znakiem postu i pokuty, odprawianej prywatnie przez wszystkich wiernych, w łączności z innymi członkami Kościoła.

W Środę Popielcową, w trakcie posypywania głów popiołem, kapłan wypowiada słowa z Pisma Świętego. Ma do wyboru dwa zdania i warto pamiętać, które z nich będzie przeznaczone dla nas w danym roku. Jeśli usłyszymy: Prochem jesteś i w proch się obrócisz (Rdz 3,19), uświadamiamy sobie własną słabość, ułomność, przemijanie. A jeśli: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię! (Mk 1,15), przypominamy sobie, ile jeszcze mamy w sobie zła, jaka praca nas czeka. Może zastanawiamy się, co mają wspólnego ze sobą te dwa fragmenty Biblii. Otóż ich wspólnym mianownikiem jest zaufanie Bogu.

Tylko w Nim mamy pewność życia, tylko On może nadać sens naszej szarej codzienności. Kto ufa własnym siłom, srodze się zawiedzie. Jeśli uzmysłowimy sobie własną bezradność wobec śmierci i grzechu, jesteśmy na dobrej drodze. Pozostaje do wykonania tylko jeden krok - krok w stronę Boga. Mamy go czynić każdego dnia, nie tylko w tę jedną środę w roku. Popielec to ani nie ósmy sakrament, ani zwyczajna tradycja ojców. To autentyczny znak oddania się Bogu - oddania Mu naszego życia i grzeszności. Znów można zacząć od nowa.

POPIÓŁ

Od niepamiętnych czasów popiół jest obrazem ułomności i przemijania człowieka, znakiem żałoby i pokuty. Nie tylko u Izraelitów, ale u Egipcjan, Arabów i Greków posypywanie głowy popiołem wyrażało skargę, smutek, skruchę, pokutę. Na tym tle zrozumiałe są starochrześcijańskie zwyczaje i formy pokutne: rozpoczynając publiczną pokutę wielcy grzesznicy przywdziewali zgrzebne szaty i włosiennice, posypywali sobie głowy popiołem, żyli o chlebie i wodzie. Począwszy od VII w. Środa Popielcowa była dniem rozpoczynającym liturgiczny okres pokuty. Za takie grzechy jak: morderstwo, nierząd, zaparcie się wiary... nakładano ciężkie praktyki pokutne i wykluczano z liturgii eucharystycznej od Środy Popielcowej aż do Wielkiego Czwartku. Praktykowanie pokuty publicznej traciło z czasem na znaczeniu, aż wreszcie zanikło. Przetrwał jednak duch pokuty i ceremonia posypywania popiołem. Papież Urban II polecił ją wszystkim wierzącym na rozpoczęcie Wielkiego Postu, który jest czasem powszechnej pokuty.

POST ŚCISŁY

Post jest szczególnym sposobem udziału w tajemnicy Męki Jezusa Chrystusa. Zgodnie z rozporządzeniem Konferencji Episkopatu w Polsce powinniśmy przestrzegać następujących przepisów postnych: Wierni, którzy ukończyli 14. rok życia, są zobowiązani do zachowania w ciągu całego życia wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych we wszystkie piątki całego roku i w Środę Popielcową. Nakaz ten nie obowiązuje, jeżeli zgodnie z przepisami liturgicznymi w piątek przypada uroczystość. Natomiast wierni między 18. a 60. rokiem życia, oprócz wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych są zobowiązani do zachowania postu ścisłego w Środę Popielcową i Wielki Piątek. Post ścisły pozwala na jednorazowy posiłek do syta oraz na dwa skromne posiłki w ciągu dnia (por. kan. 1251 KPK).

Jest jeszcze tak zwany post przygotowawczy. Obowiązuje na godzinę przed przyjęciem Komunii świętej. Wywodzi się on z czasów starożytnych, gdy Komunia święta była pierwszym przyjmowanym w ciągu dnia pokarmem.

ks. Zbigniew Suchecki

Poprawiony: środa, 10 lutego 2016 09:48
 
Tomasz Ławniczak PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
sobota, 06 lutego 2016 19:59

Niedziela małżeńska

W niedzielę 24 stycznia gościliśmy w naszej parafii ks. Andrzeja Rabija ze Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny. Ks. Andrzej jest rekolekcjonistą, spowiednikiem, byłym prowincjonalnym referentem ds. rodzin i od prawie 12 lat duszpasterzem w „Spotkaniach Małżeńskich", dlatego Jego słowa podczas niedzielnych kazań były skierowane przede wszystkim do małżeństw i do rodzin. Ojciec Andrzej z niezwykłą serdecznością, ale i ze stanowczością upomina się o właściwe budowanie jedności małżeńskiej: męża i żony, jedności w rodzinie i w końcu jedności z Bogiem we wspólnocie Kościoła. Małżeństwo należy pielęgnować każdego dnia. Ojciec Andrzej przypomniał jak ważne są drobne gesty miłości: kwiatek, liścik, sms, całus czy przytulenie. W małżeństwo należy inwestować, zresztą tak, jak we wszystko, na czym nam zależy. Kochający się rodzice, rodzice, którzy się przytulają, rozmawiają ze sobą, są dla dzieci najlepszym wzorem; to od rodziców dzieci uczą się miłości. Przypomniał nam również, że my tu, w tym kościele, w tej parafii tworzymy wspólnotę. „Ludzie obudźcie się i zacznijcie coś robić! Jak ja Was kocham... Ja już Was kocham" - to słowa ks. Andrzeja. Czy nas na takie stać w naszym małżeństwie, rodzinie, parafii...?

Poprawiony: sobota, 06 lutego 2016 20:19
 
A tak było u nas.... PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
środa, 06 stycznia 2016 22:30

I Grójecki Orszak Trzech Króli

WP_20160106_12_51_16_ProWP_20160106_12_51_46_ProWP_20160106_12_52_10_ProWP_20160106_13_07_15_ProWP_20160106_13_07_24_ProWP_20160106_13_21_25_ProWP_20160106_13_21_50_ProWP_20160106_13_25_07_ProWP_20160106_13_32_06_ProWP_20160106_13_32_21_ProWP_20160106_13_33_00_ProWP_20160106_13_33_13_Pro

Poprawiony: środa, 06 stycznia 2016 22:35
 
2015-16 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 04 stycznia 2016 17:55

Dlaczego właśnie ta noc?

Od kilku dni mamy rok 2016. Nie wiemy co nam przyniesie. Mamy nadzieję, że będzie lepszy od poprzedniego. W życiu Kościoła jest to Jubileuszowy Rok Miłosierdzia, w naszym kraju 1050 rocznica Chrztu Polski, co było znakiem przynależności do cywilizacji zachodniej. W tym roku przypadnie też 25 rocznica wyborów do sejmu I kadencji – pierwszych w pełni wolnych wyborów parlamentarnych po II wojnie światowej i 480 rocznica narodzin największego z mieszkańców naszego miasta – Piotra Skargi.

Od prawie tysiąca lat czas liczymy od narodzenia Jezusa z Nazaretu. Zbawiciel przyszedł na świat w ciszy i pokorze, prawie niezauważalnie, bez niezwykłych znaków ani zewnętrznej wielkości. Dowiedzieli się o Nim tylko ubodzy pasterze. Pojawił się na peryferiach wielkiego świata, w miasteczku o którym mało kto słyszał w rzymskim imperium, co więcej dzieciństwo i młodość spędził w galilejskim Nazarecie, z którego - jak sądzili pierwsi świadkowie jego nauczania - nie mogło pochodzić nic dobrego. Wydarzenie to stało się momentem przełomowym. Zapoczątkowało święty czas, zupełnie nowy rozdział dziejów – czas zbawienia.

Poprawiony: poniedziałek, 04 stycznia 2016 18:01
Więcej…
 

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 130

Warning: Illegal string offset 'active' in /mikolajold/templates/england-football-fanzone/html/pagination.php on line 136
« pierwszapoprzednia12345678następnaostatnia »

Strona 1 z 8

Obserwuj nas na:

Reklama

Ogłoszenia

PODZIEL SIĘ SERCEM
i 1% podatkiem.
Nie szukaj daleko!
LUDZIE STARSI
z Domu Opieki w Grójcu

czekają na Twoją pomoc!

JAK WYPEŁNIĆ PIT?

Kursy przedmałżeńskie

3 kwietnia 2016 roku

o godz. 18.00
rozpoczęły się spotkania przygotowujące
do Sakramentu Małżeństwa.

Kurs obejmuje:
10 spotkań w Domu Parafialnym (kolejne niedziele - godz. 18.00)
3 w Poradni Rodzinnej.

Zakończenie kursu
- 12 czerwca 2016 r.

Termin następnego kursu:

III edycja: 25.09 - 27.11.2016

Ewangelia

24.04.2016

Słowa Ewangelii
według św. Jana

Przykazanie nowe daję wam

J 13, 31-33a. 34-35

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy.

Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».

Oto słowo Pańskie

Judasz wyszedł. Wtedy Jezus zaczął mówić niesamowite rzeczy. Powiedział o miłości to, co nie przechodzi przez usta zakochanym: Umieram za was. Umierałem odkąd was spotkałem a teraz odchodzę i chcę, żebyście umierali za siebie nawzajem. Jeśli będziecie za siebie umierać ludzie was poznają. Zobaczą, że jesteście ode mnie. Zobaczą Mnie w was. Zaczną również za siebie umierać. Przestaną umierać przez siebie i zapanuje realna miłość. Bo ja tak kocham. Chcę z wami spędzić wieczność więc umierajcie codziennie za siebie a znajdziecie życie. Judasz nie usłyszał tych słów. Zajęty czym innym, wyszedł. Zawsze, kiedy wychodzisz ze spotkania z Jezusem, bo masz inne sprawy do załatwienia, nie rozumiesz miłości. Tracisz życie.

ks. Paweł Kulpiński

Modlitwa za Kapłanów

Modlitwa za kapłanów Pawła VI

O Panie, daj sługom Twoim serce,
które obejmie całe ich wychowanie i przygotowanie.
Niech będzie świadome wielkiej nowości,
jaka zrodziła się w ich życiu,
wyryła się w ich duszy.
Serce, które byłoby zdolne do nowych uczuć,
jakie Ty polecasz tym,
których wybrałeś,
by byli sługami Twego Ciała Eucharystycznego
i Twego Ciała Mistycznego Kościoła.

O Panie, daj im serce czyste,
zdolne kochać tylko Ciebie
taką pełnią, taką radością, taką głębokością,
jakie wyłącznie ty potrafisz ofiarować,
kiedy staniesz się
wyłącznym, całkowitym
przedmiotem ludzkiego serca.
Serce czyste, które by nie znało zła,
chyba tylko po to,
by je rozpoznać, zwalczać i unikać,
serce czyste jak dziecka,
zdolne do zachwytu i do bojaźni.

O Panie, daj im serce wielkie,
otwarte na Twoje zamysły
i zamknięte na wszelkie ciasne ambicje,
na wszelkie małostkowe współzawodnictwo międzyludzkie.
Serce wielkie,
zdolne równać się z Twoim
i zdolne pomieścić w sobie
rozpiętość Kościoła, rozpiętość światła,
zdolne wszystkich kochać,
wszystkim służyć,
być rzecznikiem wszystkich.

Ponadto, o Panie, daj im serce mocne,
chętne i gotowe
stawić czoła wszelkim trudnościom,
wszelkim pokusom,
wszelkim słabościom,
wszelkiemu znudzeniu,
wszelkiemu zmęczeniu,
serce potrafiące
wytrwale, cierpliwie i bohatersko
służyć tajemnicy,
którą Ty powierzasz tym synom Twoim,
których utożsamiłeś z sobą.

W końcu, o Panie, serce zdolne do prawdziwej miłości,
to znaczy zdolne
rozumieć, akceptować, służyć i poświęcać się,
zdolne być szczęśliwym,
pulsującym Twoimi uczuciami
Twoimi myślami.
Amen.

Kto jest Online

Naszą witrynę przegląda teraz 2 gości 

Myśli Jana Pawła II

Ogromnie wiele zależy od tego,

jaką każdy z was przyjmie miarę swojego życia,

swojego człowieczeństwa.


Kontakt

PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA

ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W GRÓJCU

05-600 Grójec, ul. Worowska 1

tel. (48) 664 23 65

E-mail: sw.mikolaj.grojec@gmail.com

Nasz profil na Facebooku: www.facebook.com/MikolajGrojec

Nr konta naszej Parafii:
Rzymskokatolicka parafia p.w. św. Mikołaja
Bank Spółdzielczy w Grójcu, ul. Jatkowa 3
17912800022001000002730001

Proboszcz: ks. Zbigniew Suchecki


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Joomla Template, php hosting. Valid XHTML and CSS.